mei 182012
 

 

De “Social Media-experts”, ineens schoten ze als paddestoelen uit de grond. Alsof ze in de mode waren.
Inmiddels heeft het kaf zich van het koren gescheiden, en zie ik meestal (hoop ik) het onderscheid tussen een goede en slechte expert.
Wat opvalt zijn de fouten in hun eigen beschrijvingen.Iemand die zichzelf een expert noemt, is bij mij al meteen afgeserveerd. :-)
Wijsheid die ik al lezend en twitterend op gedaan heb!
Iemand die zichzelf een WordPress-expert noemt en al een fout in het woord WordPress heeft staan!

Hyves, Facebook en Linkedin, ook als van die modeverschijnsels. Al moet ik toegeven dat ik aan alle drie bijgedragen heb.
Hyves vond ik al heel snel oninteressant, mede doordat het zich alleen tot Nederland beperkte. Hier had ik het al heel snel bekeken, en mijn account in de oceaan gedumpt.
Via Facebook ben ik een tijdje spelletjes aan het spelen geweest, maar ook dat verveelde me snel!.Spellen gedelete,  zogenaamde vrienden verwijderd, zodat er al snel alleen een clubje familie en vrienden overbleef.Voor mij voegt Facebook nog steeds meerwaarde toe, mede omdat ik zo met mijn buitenlandse vrienden en familie in contact sta en blijf.
Linkedin zucht, je moest en zou,…. Met veel tegenzin , gevoelsmatig vond ik  niet dat het veel meerwaarde voor mij toevoegde.Dat het niet het walhalla is wat men vertelde (althans niet voor mij) is mij inmiddels wel duidelijk.
Maar het contact wat ik met veel collega’s via de intervisie-groep pedicures heb is zeer waardevol! Zeker voor een solo-beroep!
Wat ik van dit alles opgestoken heb, het word een hype, iedereen zal en moet, maar uiteindelijk valt het wel mee.
En nu is er Google+ in de mode , tja ik heb er een account, maar doe er verder niets mee. Lees er best lovende verhalen over, maar ik ben (nog) niet geintresseerd, en laat het voorlopig links liggen.

 

#WOT Write On Thursday
Dat is waar #WOT voor staat.
Een initiatief van Karin Ramaker.
Iedere donderdag presenteert zij een woord waarmee ik
– net als vele andere bloggers
– aan de slag ga voor een blog.
Deze week is het de woord “Mode”.

mei 102012
 

 

Iedereen kent het gevoel wel denk ik, het gevoel dat er een baksteen in je maag zit.
Momenteel heb ik daar heel veel last van. Een zeurend niet te definiëren gevoel. Wat me maar niet los wil laten.
Eigenlijk weet ik best wel wat er aan de hand is, maar twijfel nog steeds over de te nemen stappen.En wat nog veel erger is over de te ondernemen aktie.

Veel tijd om er bij stil te staan heb ik ook niet, want er moet een hoop geregeld en georganiseerd worden, voor ik dinsdag aan mijn knie geholpen word.Maar ik hou niet zo van loshangende draadjes , dus….
Afgelopen maandag de meiden gemotiveerd om toch maar weer te gaan en ,zo dacht ik, laat mijn eigen gezicht ook weer even zien en verklaar waarom ik voorlopig niet aanwezig zal zijn.

En dan blijkt dat dat onderbuik-gevoel, die baksteen die op je maag lag, dus gewoon  ,helaas,gelijk te hebben!
Potjandorie leer ik het nooit! Luisteren naar jezelf! Maar nee hoor, ik vind het nodig om het weer eens te negeren, en te twijfelen aan mezelf.

Maar ja, nu is de kogel door de kerk en zijn de meiden en ik clubloos! :-(
Jammer  dat dat bepaalde mensen hun belangrijkheid en hun bestaan halen uit het onderdeel maken van een bestuur,
Dat die mensen het nodig vinden om iedereen en alles om hun heen te betuttelen en regeltjes op te leggen.Ze laten aktieve welwillende peresonen als een baksteen vallen, wat helaas tot een leden-verlies, en misschien wel sponsoren-verlies leid.

Wat een opluchting, dat ik eindelijk de voor mij juiste beslissing genomen heb.
De baksteen in mijn maag is verdwenen
Weer wat minder om over te piekeren

#WOT Write On Thursday
Dat is waar #WOT voor staat.
Een initiatief van Karin Ramaker.
Iedere donderdag presenteert zij een woord waarmee ik
– net als vele andere bloggers
– aan de slag ga voor een blog.
Deze week is het de woord “Baksteen”.

mei 052012
 

Onze familie is vrij hecht, niet hecht in de zin van elke week bij elkaar koffiedinken,
Maar meer in de zin van er zijn voor  elkaar!
En daar  is niets nep aan! Een aantal weken geleden hadden we een “nichten” weekend in Bussum.
Nee , geen High-Heels weekend, lol en dus gelukkig geen faux-pas!
Een aantal nichten, compleet met gezin en al, komen bij elkaar. En we hebben vervolgens een hoop lol.Teminste als er niet eentje besluit om de kortste weg naar beneden te nemen :-(.
De kleintjes amuseren zich ook prima, en verifiëren of het Koekmonster echt koekies eet!

Vervolgens was het logeer-time! Mijn neefje Mischa zou komen logeren, helaas werd hij ziek en ging het feest niet door!
Wel besloten we om met Koninginnedag het gezamelijke etentje door te laten gaan.
En zo konden we verifiëren of Mischa opgeknapt was!
We hebben heerlijk buiten in het zonnetje 8)  gegeten , en wel aan de pizzarette!
Hartstikke leuk en gezellig! Alleen heb ik de volgende stoere uitspraak gedaan!
“Leuk en heerlijk, maar ik hoef er niet nog een apparaat bij!”

 

Afgelopen donderdag was het Shopping-day! De meiden en ik hebben de gewoonte om één dag in de vakantie te gaan shoppen.
Samen met nog een dinnetje op naar Breda! Ik met rolstoel, want momenteel ben ik even niet goed ter been!
En ja hoor, …. Wat heb ik in mijn favoriete kookwinkel gescoord?
Juist , … een pizarette! Hoezo een faux-pas?
Nu is het wel een vervroegd moederdag cadeau hoor! :-)
Dus hebben we gisteren samen met mijn ouders uitgebreid mijn moederdag cadeau ingewijd

#WOT Write On Thursday
Dat is waar #WOT voor staat.
Een initiatief van Karin Ramaker.
Iedere donderdag presenteert zij een woord waarmee ik
– net als vele andere bloggers
– aan de slag ga voor een blog.
Deze week zijn het de woorden “Nep” ,”Verifiëren”en “Faux-pas”.

 

 

apr 292012
 

En, …. alweer een 24-uurs blog marathon!
en wel bij Rosalie
Een ontzettend leuk initiatief van 2 gezellige meiden,
Wat misschien wel een vervolg gaat krijgen?

Wat word mijn onderwerp ?
Liefde! Liefde voor het leven,
Liefde voor mijn maatje,
Liefde voor mijn gezin,
Liefde voor mijn familie, voor mijn vrienden voor , …………….

Ik ben een gezegend mens, en hou van vreselijk veel zaken.
Van sneeuw, van de zon,van wandelen aan het strand,
Als het stormt en als het niet stormt.
Ik hou van het leven, idd ook al zit het soms vol met onverwachte tegenslagen.

En ondanks al die tegenslagen heb ik twee,
Ja, twee liefdes van mijn leven mogen ontmoeten.
Oke het had bij één mogen blijven,
Maar dan had ik de tweede moeten missen!
Het had misschien iets minder dramatisch mogen zijn,
Maar ,….ik had geen van beiden willen missen.

Ik hou van mijn gezin, van mijn maatje,
Al drijft hij mij soms tot waanzin,
Waar ik hem absoluut ook regelmatig toe drijf!
Ik hou van mijn meiden, van hun doorzettingsvermogen en hun kracht.
Die, als er het even tegenzit, toch heel onverwacht te voorschijn komt.

Ik hou van mijn familie,
Van de heerlijk gezelllige bijeenkomsten.
Waar we heel verschillend kunnen en mogen zijn,
Ontzettend van mening kunnen en mogen verschillen,
En toch elkaar respecteren, en in elkaars waarde laten.
En zo elkaar weer van nieuwe ideeën voorzien.

Ik hou van boeken, van muziek, van sporten,
Van zwemmen, skieën, skaten , ….
Van op vakantie gaan met onze sleurhut.
Van het kijken naar de nestelende vogeltjes in onze tuin.
Van mijn werk, ook al is dat een heel ander werk geworden
Van internet van bloggen van ………
Het geinen op twitter, maar ook van het elkaar bergrijpen en  herkennen.

Ik weet het het is een “zweverige” blog geworden.
Eigenlijk heerlijk om het er zo eens uit te gooien!
Quote: “Don’t ask what the world needs.
Ask what makes you come alive and go do it

 

 Posted by at 17:00
apr 262012
 

Vaak triggert het #WOT woord mij,
Vandaag eigenlijk niet!
Onderhuids pffff …..
Wat moet ik daar nu weer mee?

Bij ieder persoon leeft er van alles onderhuids,
Daar ben ik van overtuigd!
Wat we, in ieder geval ik, aan de buitenwereld showen,
Is maar het topje van de ijsberg.

Ik voel ook niet zo de behoefte, om alles wat ik denk of voel,
Met iedereen te delen.
Vaak is het ook beter van niet.
Alhoewel het meestal toch wel duidelijk is,
Want helaas ben ik niet gezegend met een pokerface!

Beschamend vind ik van mezelf, dat als iemand zijn verhaal verteld,
Ik mezelf inwendig hoor denken “och is dat nu alles”
En probeer mezelf voor te houden, dat iedereen alles op zijn eigen manier beleefd.
Wat de een als een makkie ervaard, voor de ander een ramp kan betekenen.

Als iemand oeverloos over een piepklein littekentje van een (ex)wratje loopt te zeuren,
Hoor ik mezelf denken,………………. :twisted:
Nee dat is geen eigenschap waar ik trots op ben,en toch wel iets wat bij mij mij heel sterk onderhuids aanwezig is.

Tijdens mijn vele arbeidjaren in het ziekenhuis heb ik wel geleerd,
Dat iedereen alles op zijn eigen manier beleefd, en dat ook elke cultuur zijn eigen belevingwereld heeft.
:-)  Als voorbeeld liet ik vaak aan de leerlingen zien hoe verschillend er op subcutane injecties gereageerd kon worden.
De een gaf geen sjoege, de ander (terwijl ik al geinjecteerd had) begon hard AUWW te roepen, als ik zei:”daar komt-tie hoor”

Ik kan wel eens afgunstig zijn, op de culturen die hun leed en woede er hard jammerend uit gooien!
Menn , wat lijkt me dat (soms) een opluchting!
Alle shit , Baf , eruit!
Maar helaas, zo zit ik niet in elkaar, en zoek ik andere wegen om het kwijt te raken

Zo heb ik mezelf toch aangeleerd, om anders te gaan denken,
En mezelf begripvoller op te stellen, Wat jammer genoeg ook in mijn geval niet altijd zo werkt.
Moraal van het verhaal: Iedereen is anders, iedereen is verschillend.
“A person who never made a mistake never tried anything new” – Albert Einstein

#WOT Write On Thursday
Dat is waar #WOT voor staat.
Een initiatief van Karin Ramaker.
Iedere donderdag presenteert zij een woord waarmee ik
– net als vele andere bloggers –
aan de slag ga voor een blog.
Deze week is het woord “Onderhuids”.

 Posted by at 12:24