Categorie archief: persoonlijk

Life is what happens to you, while you’re busy making other plans

Categories: familie, persoonlijk and tagged , , ,

What's-happening-in-Linda-land

Life is what happens to you, while you're busy making other plans
Heerlijk: vier dagen vrij, mooi weer en ….
De Blossom Books Read-a-Thon 2016!
Mijn dagen konden niet meer stuk, dacht ik.
Mijn stapel Nog Te Lezen Boeken is groot, dus kom maar op!

Donderdag 5 mei, ik ben er helemaal klaar voor. Alle klussen in huis afgewerkt (oa twee studentes die thuiskomen met een heleboel was) en heb zin in lezen, lezen, en nog eens lezen. Zon, check, stoel check, stoelkussen check, drinken check, boek check. Tijd voor de eerste challenge.

Dan gaat de telefoon, het ziekenhuis, mijn oom is in de nacht door een glazen deur gevallen ten gevolge van hartritme stoornissen, mijn tante zit daar in het ziekenhuis en heeft door heel Rotterdam gedwaald, zeggen ze. Achteraf blijkt dat de overdrijvingsfactor erg hoog is wat het ziekenhuis betreft. Maar ja, dag boek en op naar Capelle aan de IJssel.

Life is what happens to you, while you’re busy making other plans
John Lennon

Natuurlijk was tante van slag: haar man was door een balkondeur geklapt en met de ambulance afgevoerd. Zij had geen oog dicht gedaan en de volgende morgen resoluut de metro gepakt richting het ziekenhuis, en onderweg gebruik gemaakt van haar mond, stoer!
Afscheid van mijn oom genomen en op naar hun huis. Daar aangekomen huisarts en thuiszorg gebeld. Zij gingen de boel monitoren. Vervolgens snel naar huis waar visite en de BBQ wacht.

Vrijdagochtend: telefoon, de thuiszorg staat bij tante voor de deur, zij doet niet open, kan ze niet zegt ze. De politie forceert de voordeur en zij ligt op de koude grond naast bed. Heup gebroken. Voor de middag is ze al geopereerd.

Zaterdag besluit het ziekenhuis mijn oom te ontslaan, het gaat goed met zijn hart en er is geen reden om hem daar te houden ?? Maar ik hoef me geen zorgen te maken, de thuiszorg komt vier keer per dag langs.

Zondag: eindelijk tijd om te lezen en ik besluit oom te bellen om te vragen hoe het met hem gaat, hij neemt op heel traag en langzaam pratend, en er was nog NIEMAND geweest! Snel de thuiszorg gebeld, tja ze hadden aan de deur gestaan, er werd niet opengedaan, hij zal wel weer in het ziekenhuis liggen. Oom is doof!
Maar gelukkig nadat hij wat te eten en te drinken gekregen had, was zijn spraak weer oké.

Eindelijk, eindelijk tijd voor het zonnetje en mijn boeken.


Oké het bleef erbij eentje , maar wat een leuk boek, natuurlijk had ik gehoopt er meer te lezen. maar nogmaals:
Life is what happens to you, while you’re busy making other plans.

YALFest NL 2016

Categories: boeken, boekevent, persoonlijk and tagged , , ,

YALFest NL 2016

Afgelopen zondag, 24 april, was het eindelijk zover! De allereerste editie van YALFest NL, YALFest NL 2016. Lang heel lang naar uitgekeken.
Alle boeken van Tahereh Mafi en de eerste twee van Ransom Riggs gelezen. De andere auteurs staan nog op mijn wenslijst.

Redelijk vroeg uit Strijen vertrokken en op naar Utrecht, naar de Winkel van Sinkel. Waar het Yalfest gehouden werd. Een gave locatie.

We waren redelijk op tijd en besloten een bak koffie te doen. Maar verder dan de Utrechtse Kinderboekenwinkel kwamen we niet 🙂 Wat een leuke winkel! Met trouwens een uitgebreide YA assortiment. Nog leuker was het gesprek wat we met Maria Postema hadden. Zij heeft notabene onder andere Twilight, Hunger Games, Divergent en Gone vertaald! En later stond ze boeken te verkopen op? Ja natuurlijk: het Yalfest.

Tijd om in de rij te gaan staan om de Winkel van Sinkel binnen te gaan. Netjes geregeld met de polsbandjes, zo weet iedereen waar die aan toe is.
Wauw en de Goodiebag!! Wat leuk!! Er zit onder andere het nieuwe boek van Veronica Rossi in!! Riders!! Welke in mei uitkomt.
Deze stond op mijn wishlist. Ook leuk de boekenleggers en de veren pen! Ach de inhoud was leuk.

En toen het Yalfest. Van het hoofdprogramma, het interview en de quiz met de auteurs heb ik niets gezien. En dan verslapt je aandacht toch wel snel. Jammer een verhoogd podium lijkt mij een vereiste. Verder hing er notabene boven het podium een scherm, en werd naar boven gestreamt …

Daarna de lunch, daar zal ik maar niet al te veel over uitweiden. Schandalig vond ik het om te zie hoe een aantal dames onbeschaamd in allerlei tassen stonden te graaien. Nu is lauwe melk niet zo mijn ding, mag ik geen varkensvlees (broodje ham) en was het broodje kaas totaal verweekt.
Snel een andere optie gezocht en gevonden. En zalig gegeten.

Vervolgens terug naar het Yalfest, Na de lunch stond wat mij betreft de Workshop Instagram op de lijst. Deze was leuk. Goed gepresenteerd en georganiseerd.
Bedankt Sjoukje Croux

En toen op voor het fotomoment, nou ja fotoseconde.
Ik voelde me vreselijk opgelaten, die arme auteurs, uren daar zitten met kramp in hun kaken.
Alsof je in een dierentuin met Bokito op de foto gaat. Flits en weg.

YALfest 2016

In de Goodiebag zaten bookplates met handtekeningen van alle aanwezige auteurs. Eentje ervan leek wel van Roald Dahl!
bookplates met handtekeningen
Persoonlijk ga ik voortaan voor een gesigneerd boek.
Met een wat uitgebreider en persoonlijker fotomoment.

Wat een Week

Categories: #sg16, persoonlijk and tagged ,

What's-happening-in-Linda-land

Al een tijdje zit ik naar de knipperende cursor te kijken ……
Het lukt niet, het stukje dat ik wil schrijven komt er niet uit.
Dan maar wat anders.

Wat een Week!
Afgelopen maandag besloot ik om na mijn werk even te gaan hardlopen, dat helpt mij vaak om mijn hoofd leeg te krijgen, en deze zat bomvol.
Ik liep in gedachten op een dijk en gelukkig keek ik net op tijd op om een vrachtwagen met een ijzingwekkende snelheid op mij af te zien komen. Ik loop altijd aan de linkerkant van de weg want dan zie je wat er op je afkomt. In dit geval een vrachtauto. De bestuurder vond het leuk om zeer snel te blijven rijden en om op mij af te sturen. Inmiddels liep ik al in de berm, maar moest nog verder uitwijken. mijn linkervoet knikt en ik val …..
Gelukkig vooruit, dat wel. Opkijkend zie ik dat de bestuurder in een deuk ligt van de lach en gewoon doorsjeest.
Wel zijn mijn linkerknie en mijn elleboog kapot.
U word hatelijk bedankt.

Woensdag hebben we afscheid genomen van Ruud
Met een stel Blogpraters waren we aanwezig en hebben we ons verdriet gedeeld.
(online-vrienden die inmiddels aanvoelen als vrienden)
Vanaf dat moment heb ik geprobeerd om een pakkende afscheidsblog over Ruud te schrijven , maar het wil maar niet lukken en ik heb besloten om het er maar bij te laten.

Gisterenavond las ik het volgende online, en mijn dag kon niet meer stuk! Met een glimlach op mijn gezicht ben ik in slaap gevallen.

Tja en vanochtend stond er dit:

Foutje2

Wat mankeert die lui? Waar mensen zijn worden fouten gemaakt, en? Van jongs af aan heb ik geleerd dat je van fouten leert.
Maar ja, dat is nu stenen voor brood geven oftewel iets onbruikbaars voor iets bruikbaars geven.
Dit doet mij des te meer beseffen hoe blij ik met onze online-community ben. Als er iets is , als we bij elkaar wat zien dan DM-en we even.
In plaats van iemand te kakken te zetten.

Trouwens was er onlangs geen onderzoek naar taalverbeteraars?
Bewezen: ‘Taalverbeteraars zijn onprettige mensen’

#SG16 is een initiatief van Carel de Mari.
Hij geeft elke week een woord uit een spreekwoord of gezegde en daar geven Bloggers een eigen draai aan.
Alle bijdragen kan je hier vinden.

Ik heb een steen verlegd #Ruudwas

Categories: persoonlijk and tagged

Ruud

 

Ruud is mijn vriend. #Ruudwas mijn vriend,
mijn soepkip.

Het leven begint bij zon op het balkon

In de ochtend werd ik gebeld: Ruud is overleden. Als een mokerslag kwam dit binnen.
En toen…. toen werd Ruud trending topic, wat wel bij hem past, hij was zeer gepassioneerd.
Maar wat hij hiervan had gevonden? Ik zie hem grinniken.
ruudwas

Hoe het begon? Zoals bij velen, via Twitter. Langzaam maar zeker onstond er herkenning, vriendschap, leefde hij mee, met wel en wee van mij en mijn gezin.
Altijd vroeg hij (als ik langskwam) of bloemetje en vogeltje ook meekwamen.
Het was wederzijds de geinteresseerdheid in elkaar.

Ruud zorgde ervoor, via een virtuele schop onder mijn kont dat ik persoonlijker ging schrijven, meer opener werd over ….
Zoals Wens
Zoals hijzelf ook opener werd.

De laatste tijd was het contact wat minder, mijn gezondheid, zijn gezondheid, mijn mantelen.
Maar dat was niet erg, het was goed, we wisten dat wel. We konden altijd even apppen.
Ik heb hem minder gesproken en gezien dan ik wilde, maar ik ben blij dat je in mijn wereld was Ruud! Dank je wel.
De wereld is een gepassioneerd, intelligent en lief mens kwijt.

Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde.
Het water gaat er anders dan voorheen.
De stroom van een rivier, hou je niet tegen
het water vindt er altijd een weg omheen.
Misschien eens gevuld, door sneeuw en regen,
neemt de rivier m’n kiezel met zich mee.
Om hem, dan glad, en rond gesleten,
te laten rusten in de luwte van de zee.

Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten.
Ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten.
Ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

Bram Vermeulen – De Steen