Waarom ik niet ga stemmen

Categories: #sg16, nieuws, persoonlijk and tagged , , ,

What's-happening-in-Linda-land

Waarom ik niet ga stemmenWaarom ik niet ga stemmen

Woensdag 6 april 2016
Lang, heel lang, had ik geen flauw benul wat ik zou gaan doen.
Tot mij langzamerhand duidelijk werd dat dit verdrag al door de Eerste en Tweede Kamer behandeld was.

Na jarenlange onderhandelingen werd de Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Oekraïne getekend op 27 juni 2014.
In Nederland werd het verdrag met Oekraïne goedgekeurd door de Tweede Kamer op 7 april 2015.

Goedkeuring Associatieovereenkomst Moldavië, Georgië en Oekraïne: Verslag van de vergadering van 30 juni 2015 (2014/2015 nr. 37)
Aanvang: 14.31 uur
Status: gerectificeerd

Vreemde zaak vind ik dat, nadat we op een democratische manier voor deze regering gekozen hebben, achteraf een minstens 42 miljoen kostend Referendum gehouden moet worden.

Het ministerie van Binnenlandse Zaken stelt voor de organisatie 20 miljoen euro beschikbaar. Maar volgens de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) is het organiseren van referenda bijna net zo duur als de Tweede Kamerverkiezingen. De kosten hiervoor waren in 2012 42,2 miljoen euro.

Duidelijk is het mij inmiddels dat: Jan Roos met zijn referendum de belastingbetaler op kosten jaagt. Hoe je het wendt of keert:
Het blijft de broek lappen en het garen toegeven
(=er veel verlies aan overhouden)
En dat dit mij ongelooflijk tegenstaat.

Daarnaast wens ik NIET geassocieerd te worden met de voornaamste partijen die tegenstemmen.
Zoals, de PVV van Geert Wilders. Nooit, nooit zal ik voor deze man stemmen.
De SP, die wil dat we allemaal uit dezelfde ruif eten.
Of de Partij voor de Dieren, welke het niet goed vind dat Sinterklaas op zijn schimmel Nederland aandoet.

Duidelijk is dat ik geen nee wil stemmen.
Waarom zou ik gaan stemmen?
Ik heb al voor de huidige regering gestemd, en die hebben het verdrag al behandeld.
Ik ga dus niet stemmen.

#SG16 is een initiatief van Carel de Mari.
Hij geeft elke week een woord uit een spreekwoord of gezegde en daar geven Bloggers een eigen draai aan.
Alle bijdragen kan je hier vinden.

De ogen van de vijand door Tom Clancy, Peter Telep | Een Boek Review

Categories: boeken, Reviews and tagged ,
De ogen van de vijand  door Tom Clancy, Peter Telep | Een Boek ReviewDe ogen van de vijand by Peter Telep, Tom Clancy
Series: Max Moore #1
Published by A.W.Bruna Uitgevers on November 2011
Genres: Fiction, Thriller
Pages: 496
Format: Paperback
ISBN: ISBN13: 9789400500778
Goodreads

CIA-agent en ex-Navy SEAL Maxwell Moore werkt al jarenlang undercover in Afghanistan en Pakistan, op jacht naar terroristen van Al Qaida. Onverwachts wordt hij teruggeroepen naar de Verenigde Staten. In het diepste geheim is een groep specialisten van verschillende Amerikaanse agentschappen geformeerd die een levensgevaarlijke dreiging onschadelijk moet zien te maken. Op satellietfoto's valt namelijk te zien dat twee van Amerika's grootste vijanden de handen ineen hebben geslagen: de taliban en het Juárez-drugskartel uit Mexico.

Voor Moore en zijn nieuwe collega's begint een jacht op een vijand die even machtig als meedogenloos is. Het Juárez-kartel vecht even ten zuiden van de Amerikaanse grens een keiharde oorlog uit met een rivaliserend syndicaat met als inzet de export van drugs naar de Verenigde Staten. De ambitieuze en uiterst wrede Dante Corrales gaat voorop in de strijd tegen de Amerikaanse grenspolitie en de DEA aan de ene kant, en de concurrentie aan de andere kant. Maar Corrales is slechts een uitvoerder en de grote vraag voor Moore en de zijnen is: wie is de werkelijke topman van het drugskartel? En waaruit bestaat de samenwerking tussen de Taliban en de Mexicanen precies, gaat het alleen om de invoer van drugs of gaat het mogelijk om een nog groter gevaar?

review

De ogen van de vijand, al sinds dit boek uitkwam staat hij al op mijn nog-te-lezen-plank.. En dat is al een aardig tijdje. Waarom ik hem (nog) niet gelezen had? Geen idee, shame on me!
Eenmaal er in begonnen had het mij al snel te pakken en was het wel opletten geblazen, want de snelheid van het verhaal ligt hoog.

Hoofdpersoon in het verhaal is de vijfendertigjarige CIA-agent en ex-Navy Seal Maxwell Moore, die volgens mij aan Posttraumatische-stressstoornis (PTSS) lijdt. Gedurende het hele verhaal heeft hij last van flashbacks en schuldgevoelens.

Moore greep de stenen balustrade stevig vast, bukte zich en begon te braken. Hij bleef staan met zijn voorhoofd op zijn arm en wachtte tot het voorbij zou zijn. Hij probeerde alles te vergeten, maar door deze bomaanslag herinnerde hij zich juist alles weer. Het had hem jaren gekost om alle herinneringen te verdringen, hij had er talloze slapeloze nachten mee geworsteld, hij had gevochten om niet voor de gemakkelijke weg te kiezen en de pijn weg te drinken… en de laatste jaren had hij willen geloven dat hij had gewonnen.

Het verhaal speelt op meerdere fronten tegelijk en zit gewoon goed in elkaar, daarnaast is het gewoon een spannend boek.

Inmiddels heb ik ontdekt dat er in mijn boekenkast nog een ongelezen Tom Clancy staat, namelijk De Tanden van de tijger.
Ik heb mezelf de belofte gedaan om niet zo lang te wachten met het lezen van dit boek, ik heb er zin in!

Het Avontuur dat Milieustraat heet

Categories: #sg16, persoonlijk and tagged ,

What's-happening-in-Linda-land

Het Avontuur dat Milieustraat heet
 
Het avontuur dan Milieustraat heet

Zaterdagochtend, ontbijt met zijn viertjes, maatje komt met het leuke idee dat ik wel naar de milieustraat zou kunnen gaan.
Inderdaad, je leest het goed! In de Hoekschewaard hebben we een echte milieustraat

Gelukkig was Merel zo lief om met mij mee te gaan. Wel dat heeft ze geweten.
De stortplaats is ruim tien kilometer verwijderd van ons huis, en na ongeveer negen kilometer was de brandstof van onze auto zo goed als op 😉 En nu?
Gelukkig was de redding nabij … dachten we. In de vorm van een benzinestation. Helaas betrof het een onbemand benzinestation en had ik mijn tas niet bij me. Geen tas betekend: geen portemonnee, geen pinpas en geen …….. Dom, dom dom.

Onze redding bestond in dit geval uit een vrachtwagenchauffeur, die zo vriendelijk was om voor ons te pinnen. Wat een held! Gelukkig had ik wel cash op zak. Vervolgens op naar de milieustraat. Daar aangekomen: Geen toegangspas!! Huh? Die lag niet meer in de auto. Entree: tien euro, daar krijg je dan wel een nieuwe toegangspas voor. Alleen: er kan NIET cash betaald worden! En mijn bankpas lag in mijn tas thuis!

Inmiddels begon de moed ons aardig in de schoenen te zakken, volgens mij rust er een vloek op de milieustraat, in ieder geval wat ons betreft. Maar dat gevoel werd teniet gedaan in de vorm van held nummer twee! Deze meneer bood ons belangeloos het gebruik van zijn toegangspas aan!
En zo reden Merel en ik eindelijk de milieustraat op. En konden wij ons ontdoen van allerlei overbodige rommel. ;

Het kostte wat moeite, maar: eind goed, al goed. En met maatje, daar heb ik nog een eitje mee te pellen!

#SG16 is een initiatief van Carel de Mari.
Hij geeft elke week een woord uit een spreekwoord of gezegde en daar geven Bloggers een eigen draai aan.
Alle bijdragen kan je hier vinden.

Het verhaal van Four door Veronica Roth | Een Boek Review

Categories: boeken, Reviews and tagged ,
Het verhaal van Four door Veronica Roth | Een Boek ReviewHet verhaal van Four by Veronica Roth
Also by this author: Inwijding, Opstand, Samensmelting
Series: Divergent #0
Published by Van Goor on September 17th 2014
Genres: Distopian, Romance, Young Adult
Pages: 192
Format: Paperback
ISBN: 9789000335282
Goodreads

Het verhaal van Four geeft een kijk in het leven van Four (Tobias) uit de Divergent-serie.

Veronica Roth onthult hierin nieuwe feiten en fascinerende details over deze hoofdrolspeler. Zijn verleden, zijn eigen inwijding en zijn gedachten over de nieuwe Onverschrokkene Tris Prior komen aan het licht in dit prachtig uitgegeven collector’s item.

Het verhaal van Four is een bundel van vier e-novelles.

review

In het Voorwoord van Four schrijft Veronica Roth:

Ik begon aan de Divergent-serie vanuit het perspectief van Tobias Eaton, een jongen uit Zelfverloochening die een moeizame relatie met zijn vader had en naar een leven buiten zijn fractie verlangde. Na dertig bladzijden liep ik vast omdat de ik-persoon niet paste bij het verhaal dat ik wilde vertellen. Toen ik het verhaal vier jaar later weer oppakte, vond ik de hoofdpersoon die het de juiste vaart kon geven, en deze keer was het een meisje uit Zelfverloochening dat zichzelf op de proef wilde stellen. Maar Tobias verdween nooit helemaal uit beeld.

De eerste drie verhalen: De Overstapper De Aspirant en De Zoon spelen zich af voordat hij Tris leerde kennen.

Lang geleden zagen onze voorouders in dat wij allemaal stuk voor stuk verantwoordelijk zijn voor het kwaad in onze wereld. Maar ze waren het er niet over eens wat dat kwaad precies inhield. volgens sommigen was het oneerlijkheid (Oprechtheid/Candor)

Ik denk aan alle leugens die ik jarenlang heb verkondigd als ik weer eens een blauwe plek of snee had, de leugens die ik in feite heb verkondigd door Marcus’ geheimen te verzwijgen.

Volgens sommigen was het onwetendheid, volgens anderen agressie (Eruditie/Erudite)

Ik denk aan de rust in de boomgaarden van Vriendschap, en hoe ik daar volledig verlost zou zijn van geweld en wreedheden.

Volgens sommigen kwam het door zelfzuchtigheid. (Vrienschap/Aminty)

Dit is voor je eigen bestwil, zei Marcus voordat ik de eerste klap kreeg. Alsof hij zichzelf opofferde door mij te slaan. Alsof het hem pijn deed. Nou, ik heb hém anders niet mank zien door de keuken zien strompelen vanochtend.

En de laatste groep zei dat het aan lafheid lag. (Onverschrokkenheid/Dauntless)

Ik denk aan de angst die me gisterenavond verzwolg tot ik niets meer voeld, tot ik niet meer kon ademen. Ik denk aan alle jaren waarin ik onder mijn vaders hakken tot gruis ben gestampt.

Ontzettend leuk vond ik het om meer over Four/Tobias te weten te komen. Toch iemand die ik in mijn hart gesloten had, en interessant om te lezen hoe hij tot zijn keuze voor Onverschrokkenheid/Dauntless is gekomen.