Stad van Beenderen door Cassandra Clare | Een Boek Review

Categories: boeken, Reviews and tagged ,
Stad van Beenderen door Cassandra Clare | Een Boek ReviewStad van Beenderen by Cassandra Clare
Series: The Mortal Instruments #1
Published by The House of Books on October 2010
Genres: Fantasy, Romance, Young Adult
Pages: 479
Format: Paperback
Goodreads
four-stars
De 15-jarige Clary weet niet wat haar overkomt als ze getuige is van een moord gepleegd door drie getatoeëerde jongeren met vreemde wapens.
Clary wil de politie inschakelen, maar wat moet je zeggen als het slachtoffer voor je ogen oplost? Daarbij komt ook nog dat Clary als enige de moordenaars kan zien. De jongeren vertellen Clary dat ze schaduwjagers zijn: geheime krijgers die ervoor zorgen de demonen op aarde worden opgeruimd. Een van hen, Jace, lijkt op een engel, maar gedraagt zich heel irritant. Binnen vierentwintig uur raakt Clary helemaal opgeslokt door Jace en zijn wereld. Kort daarop verdwijnt Clary's moeder en wordt Clary zelfs bijna door een demon vermoord. Maar waarom zou een demon geïnteresseerd zin in gewone burgers zoals Clary en haar moeder? En hoe komt het dat Clary de schaduwjagers kan zien?

stickers-Review

Alweer een boek wat ik van mijn dochters moest lezen!Ik heb regelmatig zitten grinniken, terwijl ik dit boek zat te lezen.
Al lezend bekruipt me de vergelijking met de 2e WO, met Hitler : en dan heb ik het over Valentijn die een bepaald gedeelte van de bevolking, de benedelingen, totaal wil uitroeien.

Valentijn was krankzinnig. zei hij. Briljant maar krankzinnig. Demonen en benedenlingem vermoorden was het enige wat hem bezighield. Hij wilde de wereld puur maken. Hij zou zijn eigen zoon nog opofferen voor dat doel en hij kon niet begrijpen waarom anderen dat niet wilden.

Het boek leest lekker vlot weg, De karakters spreken me aan, de humor en actie ook. Leuk vind ik dat de wereld van de schaduwjager goed word beschreven en uitgelegd. Je kan het bij wijze van spreken voor je zien.
Een aanrader voor de vakantie!

Ik hou van jou

Categories: familie, persoonlijk and tagged ,

Vandaag is het twintig jaar geleden dat we zijn getrouwd.

Als liefde zoveel jaar kan duren….
dan moet het echt wel liefde zijn…….
ondanks de vele kille uren…
de domme fouten en de pijn…

heel deze kamer om ons heen
waar ons bed steeds heeft gestaan
draagt sporen van een fel verleden
die wilde hartstocht lijkt nu heen
die zoete razernij vergaan
de wapens waar we toen mee streden

Ik hou van jou…
met heel mijn hart en ziel hou ik van jou,,
langs zon en maan tot aan het ochtendblauw..
ik hou nog steeds van jou

jij kent nu al mijn slimme streken
ik ken al lang jou heksenspel
ik hoef niet meer om jou te smeken
jij kent mijn zwakke plaatsen wel

soms liet ik jou te lang alleen,
misschien is wat jij deed verkeerd
maar ik had ook weleens vriendinnen…
we waren jong en niet van steen
en zo hebben we dan toch geleerd
je kunt altijd opnieuw beginnen

ik hou van jou..
met heel mijn hart en ziel hou ik van jou
langs zon en maan tot aan het ochtendblauw
ik hou nog steeds van jou

we hebben zoveel jaar gestreden..
tegen elkaar en met elkaar.
maar rustig leven en tevreden
is voor de liefde een gevaar…

jij huilt allang niet meer zo snel
ik laat me niet zo vlug meer gaan
we houden onze woorden binnen
maar al beheersen we het spel
een ding blijft toch altijd bestaan de zoete oorlog van het minnen…

ik hou van jou
met heel mijn hart en ziel hou ik van jou
langs zon en maan tot aan het ochtendblauw
ik hou nog steeds van jou

Herman van veen – liefde van later…

Birk door Jaap Robben | Een Boek Review

Categories: boeken, leesclub, Reviews and tagged , ,

Ik heb dit boek gratis ontvangen van in ruil voor een oprecht Review. Dit beïnvloed in geen enkel aspect mijn uiteindelijke mening of inhoud van mijn Review.

Birk door Jaap Robben | Een Boek ReviewBirk by Jaap Robben
Published by De Geus on 24 april 2014
Genres: Literature
Pages: 256
Format: Hardcover
Goodreads
three-stars
Mikael woont met zijn moeder op een afgelegen eiland tussen Schotland en Noorwegen. Zijn vader verdrinkt nadat hij Mikael uit de zee heeft gered. Sinds die dag verwijt zijn moeder haar zoon het grote verlies. Ze dwingt hem de rol van de vader in te nemen.

stickers-Review

Wat een vreemd boek, het begint al gek, al is het wel begrijpelijk, een manneke van 9 die niet helemaal normaal reageert op de verdrinking/dood van zijn vader. Maar dan … Die moeder!

Het verhaal leest heel makkelijk weg, bij mij rijst al snel de vraag op: waarom? Waarom zijn ze daar gaan wonen? Waarom bekommert niemand anders zich om dat kind? Hoe kan dat zo? Vragen die niet of nauwelijks beantwoord worden. Tja elk mens word een eiland op zich, dat vind ik weinig bevredigend.

Sneu, dat is het woord wat bij me opkomt, geen schijn van kans heeft Mikael, vanaf het begin af aan niet. Het kind groeit op en beland in een zeer wereldvreemde situatie. In plaats van alles over zich heen te laten komen had hij uiteindelijk ook weg kunnen lopen, hulp zoeken. Veel pit zit er niet in hem. Zelfs als hij van het eiland af is, is hij apatisch en onderneemt geen actie. Ik betrap me erop dat ik zijn naam niet eens meer weet.

De moeder, een vreselijk mens! In plaats van haar kind te verzorgen en te beschermen, probeert ze hem in zijn vader te transformeren en te misbruiken. Een beklemmend verhaal. Waarvan je graag zou zien dat het goed afloopt.
Ik heb het boek uitgelezen omdat ik wilde weten hoe het afliep, en elk boek wat dat doet …. ;)

Deze boekbespreking is mijn bijdrage voor de bloggersleesclub
‘Een perfecte dag voor literatuur‘
Alle bijdragen kan je hier vinden

Never a dull Moment

Categories: persoonlijk, WOT and tagged ,

ukkieZe zijn er weer! Althans dat denk ik. Mijn favoriete pa en ma pimpelmees. Een hele geschiedenis hebben we al achter de rug. Vorig jaar mocht ik getuige zijn van het uitvliegen van hun nest, nadat ik een ekster, met een kiezel voor zijn kop, een dag ervoor verjaagd had.
Klik

Ze hebben, met een stel koolmezen, gevochten als gekken om hun *eigen* nestelhok , er waren zelfs momenten dat ik dacht : dadelijk vliegen jullie alle vier te pletter tegen mijn raam. Uiteindelijk zijn pa en ma pimpelmees als winnaars uit de bus gekomen, dat wil zeggen : zij zitten weer in hun eigen hok. Nu hangt er aan dezelfde muur nog een hok, en hebben pa en ma koolmees besloten om daar te gaan nestelen. met als gevolg dat de plagerijen doorgaan. Never a dull moment!

Inmiddels is het eerste nestje van familie koolmees uitgevlogen. Triest was het dat de jonkies vrijwel onmiddellijk door een ekster uit de boom gepikt werden. Werkelijk : IK HAAT EKSTERS! Ik weet het, het is de natuur maar het zijn wel *mijn* vogeltjes. De volgende dag vloog familie pimpelmees uit, en inmiddels zit ma koolmees al weer op de eieren.

Afgelopen zaterdag mochten we getuige zijn van het feit dat een ander gezin koolmees (aan de voorkant van ons huis) uitvloog. Geweldig! Wat ben je toch een rijk en gelukkig mens als je dat zo kan en mag bekijken. Gelukkig kan ik de zon weer zien schijnen, zowel letterlijk als figuurlijk en na een verhelderend gesprek met mijn huisarts heb ik besloten om niet meer naar mijn behandelend arts terug te keren. Heb me goed laten adviseren en een nieuwe arts gevonden die op een hele andere wijze te werk gaat en waar ik heel snel terecht kan, mijn status opgevraagd en de lopende afspraken geannuleerd.

Pfew, wat ben ik opgelucht, wist niet dat dit als zo’n zware last op mijn schouders drukte. In ieder geval heb ik het gevoel dat ikzelf weer enigszins de zaken onder controle heb!

Het plezier treedt op waar gevoel van macht is.

Dit is een blog in het kader van de WOT