Categorie archief: persoonlijk

Van Waanzinnige plannen naar English Language & Culture

Categories: familie, persoonlijk, waanzinnige plannen and tagged , , ,

diploma IrisDe lezing Waanzinnige Plannen van Marcel van Driel, heeft in ons gezin nogal wat teweeggebracht. Dinsdag 23 april 2013 was de memorabele dag. Mijn meiden en ik, met zijn drietjes zijn we naar de lezing geweest. Wat niet zonder gevolgen is gebleven. Persoonlijk besloot ik mijn Waanzinnige plan uit te voeren en als gevolg daarvan raakte ik zelfs in een lichte depressie. Blijkbaar was de tijd hier nog niet rijp voor.

Voor mijn dochter Iris was het ook een beslissende avond. Met de volgende zin kreeg Marcel haar zelfs in tranen!

Omdat je plan faalt betekent het niet dat jij faalt!

Nu ga ik niet beweren dat er een wonder geschiedde, want daar zijn wij te nuchter voor! Maar dit zorgde bij haar toch wel voor een openbaring. Mislukken is dus niet erg! En zo sprak zij die avond haar waanzinnige plan uit. Engelse taal en Cultuur studeren. Terwijl zij tot dat moment een heel andere studierichting voor ogen had. Ze heeft Marcel deze avond zelfs beloofd om zich in te schrijven voor deze studie. U word bedankt.

Mijn moppie, die al van zover komt, die dacht dat de hele wereld tegen haar gericht was, die aan PTSS lijdt. Maar die door een nieuwe school en een exchange-program met Amerika leerde dat ze WEL de moeite waard was en zich weerbaarder ging opstellen.

Het moment dat je niet meer bang bent je kwetsbaar op te stellen,
Is het moment dat je sterker word!
Linda

Dus gaf ze zich op voor deze geheel andere studie, deed VWO examen en ….. zakte! Net, maar dat maakt geen flikker uit, zakken is zakken. Nu had ze misschien iets kunnen laten vallen en iets anders over kunnen doen. Maar dat was haar eer te na. Het herexamen heeft ze gebruikt voor haar Engels. Daar had ze weliswaar een voldoende voor, maar dat cijfer vond ze een blamage ;)

Vervolgens besloot een jaartje VAVO (Voortgezet algemeen onderwijs voor volwassenen) te volgen en alleen de vakken waarvoor ze gezakt was over te doen. Een rampjaar. Ze vond het er verschrikkelijk, voelde zich er niet thuis, maar sloeg zich er door heen en …. SLAAGDE!

En nu? Nu studeert ze Engelse taal en Cultuur in Leiden! En zo is de brug van Waanzinnige plannen naar English Language & Culture gelegd.
Leuk detail : dinsdag 17 maart krijgt ze de sleutel van haar gloednieuwe studio!

Lezen, lezen en lezen

Categories: persoonlijk and tagged , ,

Lezen, lezen en lezen
Jups, wat staan er veel boekenverslagen de laaste tijd. ;)
Ik probeer de reviews af te wisselen met persoonlijke blogs, maar ten tijden van herstel valt er eigenlijk (vind ik) weinig nieuws te melden.
Wel ligt er aan stapel gelezen boeken op me te wachten die nog verslagen moeten worden, duss.

Eigenlijk kan je wel raden wat ik in het ziekenhuis en thuis heb gedaan, en nog steeds doe : Lezen, lezen en lezen. Zoals eerder gezegd, veel nieuws is er dus niet te melden, behalve de boeken dan.

Het dagelijkse leven kost me kracht, die er (nog) niet is, en dagelijks loop ik tegen mijn eigen grenzen aan.
Gelukkig ben ik inmiddels wel wat wijzer geworden, en reageer ik niet op berichten zoals :
Kan je nu nog niet trainen? Kom je naar …?
Het is reuze lief bedoeld, maar het zit er (nog) niet in.
Zwemmen, hardlopen, ik mis het! De leukste runs zijn er, maar ja :(

Normaal is het hier in huis een drukte van belang, (bijna) iedereen is welkom, en mee eten? Geen probleem! Ook dat houden we nu eventjes tegen. Wat een wijsheid! Ik geniet van het zonnetje, en zodra het weer het toelaat zit ik lekker buiten mijn bakkie te doen. Ik ben er klaar voor.
Lente Kom maar op!

Opkalefateren

Categories: persoonlijk and tagged ,

regenboog

Dag januari en februari, hallo maart. Mijn maand van opkalefateren. ( gepikt uit een blog van mede-blogger Marjanne) Eigenlijk hoor ik me te schamen, Zij heeft een zware longoperatie ondergaan. En ik daarentegen heb *slechs* een dubbele longontsteking gehad. En wie zit hier nu te mopperen?

Het zit momenteel gewoon even niet zo mee. Als je gewend bent om drie keer in de week bijna 5 km te lopen en drie keer in de week bij de zwemvereniging te trainen, dan vind je een redelijke conditie eigenlijk gewoon. En die conditie heb ik nu dus niet! Ik ben niet ziek meer! Ben rustig weer aan het werk en de huishoudelijke klussen zijn ook weer dagelijkse routine. Maar wat kost het een moeite!

Ik hoor hier gewoon een gezellig stukje te typen maar dat lukt gewoon even niet. De geestelijk dreun is blijkbaar groter geweest dan ik dacht, en een forse portie trots werkt ook tegen. Te trots om toe te geven dat veel me nogal wat moeite kost, zeker na 13.00 uur …zucht.

Opkalefateren kost meer moeite dan ik gedacht en vooral ingepland had. Wel lees ik veel. heel veel, maar ja bij elk boek hoort een review en als ook bloggen moeite kost wel dan word het hier stil.

Leuk nieuws, Iris heeft (EINDELIJK ) een studio in Leiden! Shoppen, en heel veel denken lol. Zaken waarin ik normaliter de grootste lol heb. Maar nu net wat teveel van het goede zijn.
Wel word ik vrolijk van alle leuke ideën hiervoor!

Tja dit begint wel op een mopperblog te lijken? Ach wat, het is er gewoon een! Ach de vorige is ongeveer 9 maanden geleden ;) Hopelijk ren, zwem ik binnenkort weer rond en komt hier snel weer een vrolijk stukje!

En, hoe verder?

Categories: persoonlijk and tagged , ,

Lanzerote

Ik ben er niet zo’n voorstandster van om over mijn long- of darmziekte te schrijven. In het dagelijkse leven probeer ik om er niet elke dag/week bij stil te staan. Maar ja, soms zijn de gevolgen zo ingrijpend, dan kan je niet anders.

Ik eindigde mijn laatste blog hierover met :
Ik spoel, spray, stoom en slik. Ben braaf duss.
Volgende week een CT-scan en een nieuwe afspraak bij de longarts.
En als de antibiotica is aangeslagen mag ik misschien, als ik rustig in de zon ga zitten, een weekje naar mijn ouders op Lanzarote

De CT-scan was oke , gelukkig bleek een infiltraat in mijn re-long verdwenen en was het geen tumor. Het was slechts ook een ontsteking en bleek dat ik dus een dubbele longontsteking had. De prednison en antibiotica werden verlengd. En ik moest heilig beloven dat ik rust zou houden. Wat wandelen, en veel in de zon gaan lezen. En mijn sportschoenen thuis laten! Slik :) Maar Lanzerote here I come!

Nu kan ik dat wel heel stoer schrijven, maar ik was echt tot niets in staat! En zonder slag of stoot ging het niet. Als mijn zus geen Assistance voor me bij de luchtvaartmaatschappij geregeld had, wel dan weet ik het niet. Dus Linda in de rolstoel het vliegveld over en vervolgens het vliegtuig in. In Lanzerote hetzelfde verhaal, alleen andersom. Totaal versleten kwam ik bij mijn ouders aan.
Niet te geloven elke dag knapte ik op, elke dag kon ik iets verder wandelen. En de week is voorbij gevlogen. Ik heb aardig wat boeken gelezen ;)
En zoals beloofd ik heb niet zoveel gedaan

Inmiddels ben ik weer in Nederland terug, en hoe verder?
Afgelopen maandag en dinsdag volop ziekenhuisbezoek, longarts, oogarts en kno-arts.
Een aantal onderzoeken liggen nog in het verschiet, maar inmiddels ben ik in zoverre opgeknapt dat ik vandaag mijn eerste twee klanten behandeld heb.
Pff wel twee? Ja wel twee! En dat samen met de dagelijkse beslomeringen is momenteel even voldoende.