Categorie archief: persoonlijk

Een ontmoeting met Jean Kwok

Categories: boeken, persoonlijk and tagged ,

Jean Kwok

Wat een leuke vrouw! Jean Kwok, ik ontmoette haar zaterdag 14 juni tijdens het Event van Meulenhoff Boekerij in Amsterdam. Ik had al over haar gelezen en was reuze benieuwd naar haar boek, maar vooral naar haar. Een zeer ontwapende vrouw, die haar *zakenwaarnemer*, lees haar zoon, had meegenomen.

In no time stonden we gezellig te kletsen, over van alles, haar levensgeschiedenis, haar nieuwe boek, Dans met mij, wat ik natuurlijk dolgraag wil lezen en wat over 1 a 2 weken in Nederland uitkomt. Haar eerste boek, Bijna thuis, wat ik *schaam* nog niet gelezen heb maar welke al wel op mijn to-read-list staat. Vreselijk enthousiast reageerde ze op het feit dat ik haar op tv had gezien en dat ik haar boek wilde lezen.

Op een bepaald moment vroeg ik haar of zij haar zoontje had meegenomen. En dat klopte. In Amerika zijn de promoties heel anders (schrijvers zijn rockstars!) en hij had nog nooit een event meegemaakt. Dit was zijn eerste keer. En zo stonden we gegevens uit te wisselen over onze kinderen. Natuurlijk werden de facebook- en twitter-gegevens uitgewisseld. Foto’s werden er natuurlijk gemaakt. Dankzij Jean en Uitgeverij Meulenhoff heb ik haar eerste boek mee naar huis genomen, dubbel gesigneerd!
dubbel gesigneerd

Wie meer over haar wil weten raad ik aan om haar boek Bijna thuis te gaan lezen. Ik ben er inmiddels aan begonnen. Review volgt!
Hier de boekentrailer van Girl in Translation / Bijna Thuis :

Event van Meulenhoff Boekerij

Categories: boeken, boekevent, persoonlijk and tagged ,
Illustratie Victor Meijer

Illustratie Victor Meijer

Eindelijk was het zover! Afgelopen zaterdag 14 juni het allereerste Meulenhoff Boekerij event voor boekenbloggers! Man wat had ik er zin in! Onderweg Martha opgepikt en op naar Amsterdam! Leuk detail : beide moppies en mijn maatje gingen mee, weliswaar niet naar het event, maar wel naar Amsterdam.
Een klein beetje te laat :( , konden we gelukkig nog aanschuiven bij de mega bloggersboekenclub, en mee discussiëren over het boek Tijgers in de nacht van Fiona McFarlane. (Waarvan de review later volgt!) Een leuke discussie, grappig om ieders mening en ideeën over het boek te horen. Nog leuker was het om de bloggers in real live te zien.

Vervolgens schoven we aan bij de Workshop recensieschrijven voor gevorderden. Persoonlijk had ik me hier op verheugd, maar het viel mij tegen. Al moet ik toegeven dat ik respect heb voor de dame die het presenteerde, het is nooit makkelijk om iemand op het laatste moment te moeten vervangen. Maar ik kreeg hier geen goed gevoel bij, had het gevoel dat de presentatrice zelf geen blogger was, tips als : links in een nieuwe pagina laten openen, en gegevens van het boek onder je post, tja. Dan de stelling : het verschil tussen bloggers en recensenten, recenten hebben meer autoriteit? Mijn idee was : ze worden betaald voor hun recensie en de blogger niet! Mijn lieve vriendin Martha was het ook niet mee eens met de stelling! ;)
Ik quote:

Ik denk niet dat bloggers minder autoriteit hebben dan recensenten, eerder juist omgekeerd. Bij sommige recensenten denk ik: “Je kan me wat, terwijl ik van sommige boekbloggers de recensies graag lees, omdat ik inspiratie opdoe door hun review. De sociale bewijslast wordt steeds sterker terwijl die van de recensenten minder word …

Goo Martha!!!! Ze werd snel afgekapt, jammer want ze had helemaal gelijk!

Natuurlijk werden de boeken van het najaar toegelicht, wel ik hoef me voorlopig niet te vervelen en krijg nog aardig wat te lezen! Het nieuws dat er een nieuw boek van Robert Galbraith (oftewel JK Rowling) aankomt sloeg bij mij in als een bom.

Leuk vond ik de boekenbloggersborrel met de mogelijkheid om met een aantal auteurs te praten, vooral Piet Calis, Siska Mulder en Jean Kwok waren een verassing! Als slot mochten we drie boeken uitzoeken!!
Godie-bag

Ach en met een bezoek aan het rijksmuseum hebben de drie zich reuze vermaakt!

Ik hou van jou

Categories: familie, persoonlijk and tagged ,

Vandaag is het twintig jaar geleden dat we zijn getrouwd.

Als liefde zoveel jaar kan duren….
dan moet het echt wel liefde zijn…….
ondanks de vele kille uren…
de domme fouten en de pijn…

heel deze kamer om ons heen
waar ons bed steeds heeft gestaan
draagt sporen van een fel verleden
die wilde hartstocht lijkt nu heen
die zoete razernij vergaan
de wapens waar we toen mee streden

Ik hou van jou…
met heel mijn hart en ziel hou ik van jou,,
langs zon en maan tot aan het ochtendblauw..
ik hou nog steeds van jou

jij kent nu al mijn slimme streken
ik ken al lang jou heksenspel
ik hoef niet meer om jou te smeken
jij kent mijn zwakke plaatsen wel

soms liet ik jou te lang alleen,
misschien is wat jij deed verkeerd
maar ik had ook weleens vriendinnen…
we waren jong en niet van steen
en zo hebben we dan toch geleerd
je kunt altijd opnieuw beginnen

ik hou van jou..
met heel mijn hart en ziel hou ik van jou
langs zon en maan tot aan het ochtendblauw
ik hou nog steeds van jou

we hebben zoveel jaar gestreden..
tegen elkaar en met elkaar.
maar rustig leven en tevreden
is voor de liefde een gevaar…

jij huilt allang niet meer zo snel
ik laat me niet zo vlug meer gaan
we houden onze woorden binnen
maar al beheersen we het spel
een ding blijft toch altijd bestaan de zoete oorlog van het minnen…

ik hou van jou
met heel mijn hart en ziel hou ik van jou
langs zon en maan tot aan het ochtendblauw
ik hou nog steeds van jou

Herman van veen – liefde van later…

Never a dull Moment

Categories: persoonlijk, WOT and tagged ,

ukkieZe zijn er weer! Althans dat denk ik. Mijn favoriete pa en ma pimpelmees. Een hele geschiedenis hebben we al achter de rug. Vorig jaar mocht ik getuige zijn van het uitvliegen van hun nest, nadat ik een ekster, met een kiezel voor zijn kop, een dag ervoor verjaagd had.
Klik

Ze hebben, met een stel koolmezen, gevochten als gekken om hun *eigen* nestelhok , er waren zelfs momenten dat ik dacht : dadelijk vliegen jullie alle vier te pletter tegen mijn raam. Uiteindelijk zijn pa en ma pimpelmees als winnaars uit de bus gekomen, dat wil zeggen : zij zitten weer in hun eigen hok. Nu hangt er aan dezelfde muur nog een hok, en hebben pa en ma koolmees besloten om daar te gaan nestelen. met als gevolg dat de plagerijen doorgaan. Never a dull moment!

Inmiddels is het eerste nestje van familie koolmees uitgevlogen. Triest was het dat de jonkies vrijwel onmiddellijk door een ekster uit de boom gepikt werden. Werkelijk : IK HAAT EKSTERS! Ik weet het, het is de natuur maar het zijn wel *mijn* vogeltjes. De volgende dag vloog familie pimpelmees uit, en inmiddels zit ma koolmees al weer op de eieren.

Afgelopen zaterdag mochten we getuige zijn van het feit dat een ander gezin koolmees (aan de voorkant van ons huis) uitvloog. Geweldig! Wat ben je toch een rijk en gelukkig mens als je dat zo kan en mag bekijken. Gelukkig kan ik de zon weer zien schijnen, zowel letterlijk als figuurlijk en na een verhelderend gesprek met mijn huisarts heb ik besloten om niet meer naar mijn behandelend arts terug te keren. Heb me goed laten adviseren en een nieuwe arts gevonden die op een hele andere wijze te werk gaat en waar ik heel snel terecht kan, mijn status opgevraagd en de lopende afspraken geannuleerd.

Pfew, wat ben ik opgelucht, wist niet dat dit als zo’n zware last op mijn schouders drukte. In ieder geval heb ik het gevoel dat ikzelf weer enigszins de zaken onder controle heb!

Het plezier treedt op waar gevoel van macht is.

Dit is een blog in het kader van de WOT