Categorie archief: persoonlijk

Een trotsere moeder kan er bijna niet bestaan!

Categories: familie, persoonlijk and tagged , , ,

Image courtesy of kangshutters at FreeDigitalPhotos.net

Image courtesy of kangshutters at FreeDigitalPhotos.net


En toen werd Iris toegelaten tot haar studie in English Culture and Literature in Leiden en Merel uitgeloot voor Geneeskunde. Fijn! Not! Nu moet ik *supertrots* toegeven dat opgeven geen optie is in ons gezin.
*word vervolgd*

Zo eindigde ik Tja. Trouwe volgers hebben vast wel in de gaten dat mijn persoonlijke blogs niet van de grond kwamen, mede door Het neerschieten van vlucht #MH17. Maar ja wie wat beloofd, ….

Uitgeloot in Nederland, zuur heel zuur, maar wat nu? Belgie? Daar moet je, als je geneeskunde of tandheelkunde wil studeren, een examen doen. En het slagingspercentage is ongeveer 9%. Van die 9 % is 16 % Belg en 9% Nederlands, volgen jullie het nog? Samengevat : een pittig examen. Internet leerde ons dat gedurende de zomervakantie er een cursus aan de universiteit van Utrecht gegeven werd. Voor Nederlanders die in België examen gaan doen. Tja en als je ervoor gaat …….

Lang hebben we niet nagedacht, en we besloten om de caravan in de buurt van Utrecht neer te zetten. Het buitenland loopt niet weg, en Iris had tegelijkertijd haar intro in Leiden dus eigenlijk kwam dit wel goed uit. Super trots op onze mop, die, na zes jaar hard werken, geslaagd was en *gewoon* haar zomervakantie opgaf om haar droom te realiseren.

Jammer genoeg begon het te regen, zodra de caravan op zijn plekje stond en hebben we niet één droge dag gehad. Dat dit niet bijgedragen heeft aan onze gezondheid is een feit, maar ja je moet alles een keer meemaken in je leven, en dit was onze eerste verregende vakantie.
Wel hebben we geshopt, heel veel zelfs ;) het bowlen herontdekt en Shabu Shabu was ook erg blij met ons.

Na twee weken was de lol er wel een beetje af, maar naderde de examendatum. Iris en ik zijn bij mijn ouders in Sittard gebleven en Henk en Merel vertrokken naar Brussel Examentijd!!
Daarna een week wachten op de uitslag,
Inmiddels was mop al aan een studie in Maastricht begonnen, wel anderhalve dag is ze daar geweest, want ze is geslaagd. En ben ik haar onmiddellijk gaan ophalen. Feest.

Toen begon het selecteren van de Universiteit, Antwerpen it is!, Inschrijven en kamers zoeken. Al snel kwamen we erachter dat we daarvoor redelijk aan de late kant waren. Vol goed moed naar Antwerpen getogen om zeven studios’s te bekijken. Alle zeven niets , maar we liepen op het laatste moment tegen de perfecte studio aan, nota bene 400 meter van de campus. We hebben Ikea leegekocht, en haar verhuisd. En nu …. nu maakt ze Antwerpen onveilig en volgt de studie van haar keuze! Een trotsere moeder kan er bijna niet bestaan!

Best of YA event 2014

Categories: boeken, boekevent, persoonlijk and tagged , , ,

Best of YA event 2014
Zondag 2 november, met zijn drieën op naar Amsterdam. Ondanks de files waren we ruim op tijd en troffen we al snel Jenneke en Fleur. Binnen zaten Eline en Christel die we vorig jaar met het Best of YA event 2013 ontmoet hadden.

De locatie was super, de Panama Club Amsterdam, er viel goed in de omgeving te parkeren en de entourage was prima! Gezellig en met veel zitplaatsen. Wat een verbetering ten opzichte van vorig jaar! Zie hier

Het interview met Helen Vreeswijk over haar nieuwe boek De kick was indrukwekkend. Ze is werkzaam geweest bij de Centrale Recherche Informatiedienst (CRI) als vingerafdrukdeskundige en haar ervaringen bij de politie verwerkt ze in haar boeken. Leuk om te weten dat ze zelf een rolletje in haar eigen boek speelt!

Ja, in vrijwel elk boek. Daarvoor gebruik ik mijn meisjesnaam. En alles wat je leest over hoe het er op het politiebureau aan toegaat, met de tegenslagen en leuke dingen, dat is zoals het echt is. Ook mijn collega’s staan er met hun echte naam in. In het begin, toen ik net begon met schrijven, verbasterde ik hun namen, maar ze vonden het leuker om er met hun eigen naam in te staan!

Vervolgens kwam het YA-promotieteam aan de beurt. En daarna de presentatie van de cast van de theaterproductie van Boy 7.
Tja en toen was het tijd voor Kiera Cass!
Kiera Cass

Zij is de schrijfster van de Selection Stories. Ze vertelde dat er nog 2 delen in de maak zijn! Het is een heerlijke spontane *gekke* vrouw! Persoonlijk vond ik dat dit gedeelte wel wat langer had mogen duren.
Natuurlijk werd er gesigneerd.

En bij het verlaten van de zaal leuke foto’s gemaakt, en niet te vergeten een toffe goodiebag gekregen met wel 2! boeken!!
Ik kijk al weer naar volgend jaar uit en ben benieuwd wie er dan komt.
YA event 2014

Tja,

Categories: persoonlijk

Tja, waar moet ik precies beginnen?
De rem zit er aardig op, hoogste tijd om het weer op te pakken. maar ja.
Schuldgevoel overheerst zeker na de ramp met de #MH17..
Dat je je zo trots en gelukkig kan voelen na zo iets vreselijks …..
Bij mij persoonlijk hakte het er om meerdere redenen flink in.

Waar beginnen? Met mijn meiden? Die allebei geslaagd zijn voor hun Vwo-diploma? Die een geweldig Gala hebben gehad? Prima.
Allebei deden dit jaar vwo-examen en na het examen komt er een Gala!
Vaders en Moeders supertrots!!

En na het Gala de uitslag. Beide meiden geslaagd, En om dit te vieren zijn we bij de Euromast gaan eten.
En daarna, tijd voor een party! Met sumo worstelen, barbecue, zwembad, taart, tenten,en karaoke.

Bij de gedachte dat ze misschien wel beiden in Leiden zouden gaan studeren? En die misschien samen in één appartement zouden gaan wonen?
En toen werd Iris toegelaten tot haar studie in English Culture and Literature in Leiden en Merel uitgeloot voor Geneeskunde. Fijn! Not!
Nu moet ik *supertrots* toegeven dat opgeven geen optie is in ons gezin.
*word vervolgd*

Die blogs die gaan er komen

Categories: drama, persoonlijk, vlucht #MH17 and tagged , ,
Foto ANP

Foto ANP

Al een tijdje loop ik te dubben, Hoogste tijd voor een persoonlijke post, waar ik allang mee bezig was. Over het gala van mijn meiden. Hoe mooi ze waren en natuurlijk zijn. Met foto’s natuurlijk, over hun slagen en over ……………….

 

En toen gebeurden er kort na elkaar een aantal zaken die dit tegen hielden.
Hoofdoorzaak : Het neerschieten van vlucht #MH17!  Zonder hier al te veel op door te gaan, vreselijk!

In hoeverre ik hier door geraakt ben? Zoals bijna iedere Nederlander. Heel erg.
Zie : Today we remember.

Een tijd heb ik met mijn gevoelens geworsteld. Verdriet, ongeloof, haat, woede, onmacht. Om maar iets op te noemen. Na een poosje begon ik me te realiseren dat ik het anders moest gaan bekijken, dat ik het als een ramp moest gaan zien, om er enigszins mee om te kunnen gaan. Om niet kwaad te worden op mensen die deze ramp misbruiken voor hun eigenbelang. Om niet boos te worden op het disrespectful behandelen van de overledenen en hun bezittingen.
De liefdevolle ontvangst in Nederland, wat een schril contrast, maakte dat ik trots op ons land werd.
Waar een klein land groot in kan zijn!
Niet alleen terwijl de wereld toekijkt, maar elke keer weer.

Terwijl ik net besloten heb om weer te gaan schrijven, hoor ik dat er morgen of overmorgen weer een vlucht aankomt. Dat gaat op dezelfde manier als bij de eerder naar Nederland overgevlogen resten.
Gelukkig.

Voorlopig nog even een low- profile wat social media betreft. Maar die blogs die gaan er komen. Ooit!