*17* Een virtuele nieuwjaarsborrel, een bijdrage van Ruud

Gepost op 1 jan 2013 door Linda Kwakernaat in Feestdagen, gastbloggen, persoonlijk / 7 Comments

Nieuwjaarsblog voor Linda
Intro
Al mijn blogs beginnen met een intro, deze ook, dus. Linda vroeg mij een hele tijd geleden om een gastblog, omdat zij met Nieuwjaar een blogiets wilde organiseren. Pin me er niet op vast wat precies, want ik moet bekennen dat ik het maar met een half oor heb gelezen. Ben er ook niet helemaal zeker van dat mijn bijdrage past in wat Linda voor ogen heeft, maar never mind. Een gastblog is een gastblog, en ik tik meestal niet op commando.

Even terug naar de vraag van Linda. Het had allemaal wel iets symbolisch, meen ik me te herinneren. Iets met gezelligheid en virtuele borrels en zo. Weet ik veel. Iets symbolisch! Dat nu is voor mij bijna niet uitvoerbaar. Zoals voor mij Kerst en vrede niets met elkaar van doen hebben, hebben bijvoorbeeld goede voornemens voor mij geen donder uit te staan met Oud en Nieuw. Al die feestdagen maken ernstige inbreuk op mijn winterslaap, en je weet dat je een beer nooit uit zijn winterslaap moet wekken! Toch?

Aanpassingen, verbeteringen aan je zelf, je leven, whatever, die doe je op geschikte momenten, en dat geneuzel over voornemens met Oud en Nieuw, laat maar! Wie gelooft er nou echt in goede voornemens, bijvoorbeeld om af te vallen in 2013, terwijl je je eerst met Kerst vol zit te stouwen met 7- tot 11-gangen-diners en daarna jezelf aflaadt met oliebollen, appelflappen, bananen, beignets, champagne. Standaard bull shit natuurlijk, goede voornemens onder invloed… Maar ja, traditie is traditie. Om die trouw te blijven maak ik ook dit jaar geen goede voornemens. Want ik weet al lang dat ik een veel te slappe zak ben om er ook maar eentje van na te komen of in te lossen. Volstrekt zinloos. Mooi, hebben we dat gehad. Kan ik voornemenvrij gaan nadenken hoe ik Linda’s feestvreugde kan vergroten met een blog. Op haar voor mij compleet onduidelijke blogfeestje. Mensen, die mij een beetje kennen, in het echt of virtueel, die weten al welke kant het opgaat… Inderdaad, zo’n blog wordt het! Goed geraden!

Nog even terugkomen op dat ‘virtueel kennen’. Dat geeft al gauw een vertekend beeld, hoor. In het echt ben ik niet half zo leuk als ik virtueel zou kunnen zijn, eh, ben. Ik verschiet al mijn humor op Twitter, daar blijft in real life geen spaan van heel, natuurlijk. Empatisch, ook zoiets, lijkt heel wat op social media, maar in het echt ben ik een egocentrische gevoelloze hork. En die would be leuke cynische tweets, ach toch, allemaal window dressing. Dus zet je zelf even met beide benen terug op aarde en leer leven met de wetenschap dat ‘virtueel kennen’ exact hetzelfde is als ‘niet kennen’. Het is heus niet voor niets dat wij onze kinderen waarschuwen voor vreemd gedrag op internet! Ja, niet dat ik mij daaraan schuldig maak, hoor, en als jullie denken van wel, zeg het me of doe een melding bij weet ik veel wie, desnoods de politie in je eigen woon- of verblijfplaats. Als je wilt geef ik het telefoonnummer er bij, 0800-8844, geloof ik. Kun je ook gerust bellen als je je een keer een avondje een beetje eenzaam voelt. Pas dan wel op met wat je zegt, want voor je het weet verklaart de politie je voor gek, met alle gevolgen van dien. Desnoods laten ze de burgemeester een BOPZ-ding tekenen en zit je voor je goed en wel met je ogen kunt knipperen gedwongen in de crisisopvang. Ik bedoel maar, ik wil natuurlijk niemand bang maken, maar toch, je hoort rare dingen tegenwoordig.

Oh ja, feestje van Linda. Tssss, ben ik alweer aardig aan het versjteren met mijn zwarte schrijfsels over mijn nog zwartere gedachten. Wat hoort er bij een feestje? Juist, eten en drinken. Linda kennende heeft ze daar in ruime mate voor gezorgd, don’t worry, er is echt genoeg voor iedereen. Drank en spijzen! Maar net zo goed brood en spelen, hoor. Weest niet bevreesd! Wat hoort er nog meer bij een feestje van Linda? Inderdaad, dat de #pizzarette van zolder wordt gehaald. Tuurlijk! En omdat het feest is, mag ze die van Raoul en Jolka vast wel lenen. Zijn er twee pizzarettes, als het een beetje weer is kunnen we, al dan niet met een vuurkorf, lekker in de tuin zitten. Met de pizzarettes! Nog meer? Niet te vergeten: leuke mensen! Veel leuke mensen! Nou, eigenlijk heul veul heul leuke mensen. Anders is het geen feest natuurlijk! Nemen jullie wel allemaal je eigen stoelen mee, want zoveel zijn er nou ook weer niet. Dus je hoeft alleen geen eigen stoel mee te nemen als je van verder dan 50 km naar het feestje komt. Woon je dichterbij, neem dan iets mee, waar je lekker op kunt zitten, want dat moet je lang vol kunnen houden. Is natuurlijk onzin, als je om een uur of elf komt en je gaat dan eerder dan half zes naar huis! Had je net zo goed thuis kunnen blijven. Ja, zeg nou zelf, als je toch niet van plan bent om echt feest te vieren, blijf dan gewoon weg, weet je wel.

Als je nou toch je eigen zitmeubilair meeneemt, zorg dan ook voor wat hapjes en drankjes voor de reserve. Liefst diepvrieshapjes, die kunnen zo vanuit je tas de diepvries in, en dan zien we wel of ze op komen. Drank is ook een goed idee, maar doe dan wijn met een schroefdop, anders moeten die flessen weer ontkurkt enzo, allemaal gedoe, waar Linda op haar feestje natuurlijk niet zit te wachten. Oh, en geen Lambrusco of van die wijn in 3 literpakken, dat is echt niks, kun je niet van doordrinken zonder na de eerste fles of het eerste pak een enorm sulfiethoofd te krijgen. Het handigste is wijn, die al op dronk is, maar ook nog wel een jaar of vijf weggelegd kan worden, daar heeft Linda het meest aan. Of champagne natuurlijk, daarvan kan je nooit genoeg in huis hebben. En champagne is ook een convenience drankje, want daar hoef je ook geen kurken voor te trekken. En champagne van dit jaar kan heel 2013 worden gedronken, ook enorm voordelig voor Linda, natuurlijk. Neem voor de zekerheid ook vuurkorven en brandhout voor er in mee. Nou, dan hebben we met rond de 1000 woorden de logistiek voor het feestje van Linda wel zo ongeveer rond. Toch? Ik heb sterk de indruk dat ik iets vergeet. Iets belangrijks. Iets dat het feest geen echt feest laat zijn. Ik pieker me suf wat het kan zijn dat ik ben vergeten. Balen, zeg. Of wat anderen dan ikzelf dan ook wel plegen te zeggen: Kak! Even op een rijtje: eten en drinken, #pizzarettes, stoelen, vuurkorven, reservevoorraad. Oh ja… Spelletjes natuurlijk, zonder spelletjes geen brood en spelen. Omdat we met zoveel zijn, moeten we allemaal ons favoriete spelletje mee nemen, want anders komt Linda spelletjes tekort. Wat een gedoe zeg, zo’n heel feest goed georganiseerd in de steigers zetten. En dan heb ik het alleen nog maar opgeschreven! Gelukkig kunnen die twee meiden in de assistentie ook nog wel ‘t een en ’t ander betekenen.

Toch knaagt het nog steeds. Ik vergeet iets, ik vergeet iets, ik vergeet iets. En nog iets belangrijks ook. Ondertussen heb ik al meer woorden dan ik mocht, waarschijnlijk, al wist Linda toen ze me een blog vroeg natuurlijk allang dat ik me helemaal geen snars van welke afspraak of richtsnoer zou aantrekken. Dus in die zin, in dier voege maakt het helemaal niets uit. Er ontbreekt iets essentieels. Ben ik van mezelf niet gewend, en van Linda al helemaal niet. Wat kan dat nou zijn? Wat zie ik over het hoofd? Akelig stil blijft het bij iedereen, die ik het vraag. Erg behulpzaam zijn jullie niet, vinden jullie wel? Ah, aan de buren vragen of ze kunnen optieften met hun auto’s, zodat de gasten van verre comfortabel voor de deur kunnen parkeren! Tuurlijk, hoe kan ik zo dom zijn om dat te vergeten? Nou, boodschappenlijstje maken, klaar. Want als Linda vergeet iets in huis te halen, dan heeft minimaal één van de gasten het wel bij zich, toch?

Oh boy… Nu weet ik het! De muziek! Dat ik daar niet eerder aan heb gedacht! Weet je wat, ik verzorg een uurtje, doen jullie de rest, OK? Tsessis, wat een idioot lang intro, lijkt wel een heel blog!

Muziek
Het is feest, dus stel ik een uurtje feestmuziek samen. Zonder commentaar maar, ik heb jullie wel genoeg verveeld inmiddels. Ik denk zelf aan een nummertje of 13-15. 14 dus. Zal wel langer dan een uur zijn, maar ja, er hoeft niemand naar bed, het is vakantie en na al dat zuipen kun je toch niet meer naar huis. Dat is dus het laatste dat je niet moet vergeten mee te nemen naar Linda’s feestje: luchtbedden en slaapzakken!

1
httpv://youtu.be/_jLGa4X5H2c

2
httpv://youtu.be/j5TlpUF2GGw

3
httpv://youtu.be/cqupk71a-O0

4
httpv://youtu.be/yVjFwcdQlN0

5
httpv://youtu.be/W795W63n7mA

6
httpv://youtu.be/7oKPYe53h78

7
httpv://youtu.be/oRdxUFDoQe0

8
httpv://youtu.be/Q91hydQRGyM

9
httpv://youtu.be/9bZkp7q19f0

10
httpv://youtu.be/HCTJeT2i9QU

11
httpv://youtu.be/7RUVicdW7Ew

12
httpv://youtu.be/5T0utQ-XWGY

13
httpv://youtu.be/geC2gHZ6m2g

14
httpv://youtu.be/ipOz_k9zvzo

Toegift
httpv://youtu.be/cHcunREYzNY

Allemaal een geweldig en gezond 2013 gewenst!

Dit is een bijdrage van Ruud, Ruud ketelaar
Op twitter @ruudketelaar

Tags: , , , , ,

Divider

7 responses to “*17* Een virtuele nieuwjaarsborrel, een bijdrage van Ruud

  1. ik lees ut wat laat en was erg benieuwd welke letter volgorde je aan zou houden en of er ook muziek aan te pas zou komen en zit met een big smile doro alle regels te scannen tot ik bij d emzuiek aan kom. Blij dat ik je off en online ken… Je bent een aanwinst in mijn leven Ruud tot snel! Een IRL tweetup met deze en andere gasten lijkt me erg leuk binnenkort – zodner borreligheid wat gezelligs doen en anders tot een optreden rergens in 13

  2. Ruud

    Lieve Linda,

    en Henk en Iris en Merel,

    Ik wens jullie het beste 2013. Mijn debiele verhaal verhult slechts mijn verlegenheid van mijn virtuele verbondenheid met jullie. Die in realo life echt niet anders zal zijn. Een dikke knuffel voor jullie alle vier!!!

    • Ruud

      Lieve Elja, ik houd net zoveel van jou! En natuurlijk schreeuw ik het uit in socmed. Want dan hoor jij mij… Dat er het een en ander door te prikken valt, ach, dat is beyond me. De manier waarop ik me uit brengt mij in contact met mensen zoals jij. Dan is het leven goed! En meer dan dat! xxx

Geef een reactie