Maand: september 2013

Niets en niemand door Ivo Bonthuis | Een boek review

Gepost op 30 sep 2013 door Linda Kwakernaat in boeken, leesclub, Reviews / 8 Comments

Ik heb dit boek gratis ontvangen, in ruil voor een eerlijk review. Dit beinvloed in geen geval mijn persoonlijke mening.

Niets en niemand door Ivo Bonthuis | Een boek reviewNiets en niemand by Ivo Bonthuis
Published by Nieuw Amsterdam on 2013
Genres: Adult, Literature
Pages: 192
Format: Paperback
Source: Nieuw Amsterdam
Goodreads

Op het vliegveld in Parijs wacht Laura Innes tot er weer gevlogen zal worden. Beeldschermen tonen de brokstukken van het vliegtuig dat ze net heeft gemist. Het is de vraag of ze vanavond nog thuis zal komen. Het is de vraag of ze dat werkelijk wil. De familie Innes deed nooit aan ‘thuis’. Laura, Maxime en hun zoon Steven woonden overal en nergens, waren niemand verantwoording schuldig behalve elkaar. Ze zouden een leven lang in vrijheid schoonheid scheppen, en dat leek nog te gaan lukken ook. Totdat ze zich vestigden in Nederland. Waar uitzendwerk de familie ontwrichtte. Waar hun eigen wetten niets waard bleken te zijn. In de vertrekterminal ontvangt Laura haar doodsbericht. En ineens is alles weer mogelijk.
Niets en niemand is een indrukwekkende roman over de zin en onzin van kunst, traditie en loyaliteit.

stickers-Review

De intro van het boek triggerde me meteen. Wat zou ik doen in zo’n situatie?
*Laura bevind zich in Parijs, op het Charles de Gaulle vliegveld. Ze heeft al ingecheckt, als ze ontdekt dat haar recorder en aantekeningen nog in haar hotelkamer liggen. Door een stom toeval mist ze het vliegtuig wat vlak na de start neerstort.*
Vervolgens blijft ze besluiteloos zitten, starend naar de beeldschermen met beelden van de ramp en overdenkt haar leven.
Schijnbaar onbewust van een diepe snee in haar arm die hevig bloed.
Onmiddellijk kwam bij mij *Het Regent Zonnestralen* van Acda & de Munnk in me op.

De beste manier om de schrijfstijl te omschrijven is om het *van de hak op de tak spingen* te noemen.
Hier werkt dit voor mij, normaal gesproken hou ik er niet zo van, maar het hoort het bij het verhaal. Het komt er steeds meer door tot leven.
Verder stoorde ik me af en toe aan het taalgebruik , woorden als solipsisten en aoristus zeggen me niets.
Ik heb ze opgezocht. 😉

De cover kon me op het eerste zicht niet boeien, maar naarmate het verhaal vorderde ging ik er steeds meer in zien.
Je kan er echt van alles uit halen. net zoals uit het verhaal.
Het kan alle kanten op.

De drie voornaamste karakters zijn de kunstenaar Maxime, zijn vrouw Laura en hun zoon Steven.
Ze zijn verwikkelt in een vreemde van elkaar afhankelijke relatie.

Laura is als jong meisje uit Twente met de dominante en oudere Maxime getrouwd.
Nadat ze haar hele leven in dienst van de kunstenaar Maxime heeft gesteld heeft, wil deze geen kunstenaar meer zijn.
En stort haar wereld in.
Na veertig jaar vind hij het tijd om volwassen te worden en verantwoording te nemen.
Er was iets mis thuis,….
Wat kon haar de oorzaak schelen? Alles willen weten een stomme ambitie.
Laura lijkt zonder haar rol als kunstenaarsvrouw geen bestaan te hebben.
*Zelfs nu ik ben verongelukt ben ik anderen nog tot last, zelfs nu er geen ik meer is.*
*Vreemd ze wist niet eens wat haar zo had beschadigd*

Als ze erachter komt dat Maxime gewoon toegekeken heeft terwijl Steven in elkaar geschopt werd vlucht ze in blinde paniek het huis uit en vertrekt naar Parijs.
Waar ze Madeleine, een ex-vriendin van Steven voornamelijk over Steven interviewt.

Steven groeit op als een wereldvreemde buiten de maatschappij staand iemand. Van jongs af aan werd hem geleerd om zijn geluk (geld) delen met anderen.
Hij heeft geen papieren, bij zijn geboorte is niet eens aangifte gedaan.
Zijn vader maakt vreemde strenge regels, waar hij zich aan moet houden.
Regel 1 *Pijn te verdragen is de eerste en de belangrijkste les die een kind moet leren*
regel 2 *Hij zal nooit hoeven liegen*
Regel 3 *Hij zal zelf de consequenties van zijn stommiteiten dragen*
Regel 4 *Hij zal de kluis zijn waarin de beschaving bewaard blijft*
Regel 5 *Hij zal enkel royaal zijn aan wat hij liefheeft*
Regel 6 *Hij zal zichzelf genoeg zijn*
Als zijn vader *instort* en hem *zoontjeniksnut* noemt, stort zijn wereld in en ontwikkelt hij een alter-ego, Ninja X, een internet-identiteit, die is alles wat Steven niet is. Een nieuwe zoon voor een nieuwe vader.
Nadat Steven in Parijs in elkaar geschopt is, en gevaarlijk gewond raakt, laat hij zich niet eens behandelen.
Door de omslag van zijn vader van een *zich tegen de maatschappij afzettende kunstenaar* tot een *regeltjes volgende hotdogverkoper* raakt Steven zijn houvast kwijt en hunkert naar zijn vaders goedkeuring en liefde.
Hij besluit zijn kunstzinnige aspiraties op te geven en als zakenman door het leven te gaan om zijn vader te plezieren.
Steven is niet alleen een paspoortloos, maar ook een identiteitsloos mens.

Maxime was een wereldberoemde kunstenaar maar werkt nu voor de Hot Dog King.
Iedereen heeft een mening over hem en hij is daar helemaal klaar mee, hij heeft genoeg van die meningen.
Zijn laatste werk staat in Algiers, een vredestoren, wat hem vreselijk kwalijk genomen is door poltiek correcte kwezels.
Na Algiers valt er niets meer te verzinnen en heeft hij een creatieve blokkade. Hij ziet zijn kunstenaarscarriere als een doodlopende weg, en wil verantwoordelijkheid gaan dragen die hij altijd uit de weg gegaan is. Het is tijd om volwassen te worden, volgt een inburgeringscursus en wil vanaf nu alles volgens de regels doen.
Constructie, consumptie, destructie een proces in één beeld dat was zijn kunstenaarsmotto. Terwijl zijn zoon Steven in elkaar geschopt word , kijkt hij toe, en besluit : zo moest zijn kunstenaarsbestaan eindigen, met de verwoesting van zijn meest veeleisende, minst voltooide project. Zijn zoon Steven.

Als je loyaal bent aan dingen waarvan je niet kan houden, en die niet van jou houden. Dan is er niets meer aan.
Dan kan je er net zo goed mee stoppen.

De vraag is kiest Laura voor de liefde voor haar zoon en man?
Of kiest ze voor zichzelf?
Op de flaptekst staat : Ineens is alles weer mogelijk, maar ik waag dat te bewijfelen.
Laura bevind zich volgens mij in een Maxime Innes moment, het moment tussen heel en kapot.
Is de breuk tussen Maxime en Laura, tussen Steven en Laura, en tussen Steven en Maxime nog te herstellen?
Laura legt haar bestemming in de zweterige handen van de liefde.

Ik vind het een fascinerend boek, waarbij voor elke lezer een eigen interpretatie mogelijk is.
Gaat Laura naar huis, in het kader van thuis?
Of gaat ze naar huis, als in doodgaan?
En is de laaste blog van Ninja X Steven Innes, waarheid of fictie?
Wat mij weer uitnodigd om het boek nog eens te gaan lezen.

Deze boekbespreking is mijn eerste bijdrage voor de nieuwe bloggersleesclub ‘Een perfecte dag voor literatuur’
Alle bijdragen kan je hier vinden

Tags: , ,

Divider

60 jaar getrouwd!

Gepost op 26 sep 2013 door Linda Kwakernaat in persoonlijk / 11 Comments

26 september 1953,
Mijn vader en moeder treden in het huwelijk.

Vandaag 26 september 2013 is het 60 jaar geleden! Mijn ouders zijn 60 jaar getrouwd!

Jopie en jelle

Ze hebben vreselijk veel meegemaakt, veel gelachen,
Gehuild nou nee,*dat doe je toch niet*
In vreselijk moeilijke tijden hebben ze zich staande weten te houden.
Zowel mijn vader als mijn moeder.
Waar oprecht ontzag voor mijn moeder gepast is!
Elke keer opnieuw weet ze zich staande te houden, hoe naar de situatie ook is.
Als er een verkiezing voor de beste verpleegster zou bestaan, dan zou zij die winnen.

Maar daar praat je niet over, dan word je emotioneel,
Gelukkig zijn we tegenwoordig wel in staat om er over te praten, en geëmotioneerd te worden.
Ook kunnen we gigantisch met elkaar lachen , met daarop een verlichtende huilbui.
Ook dat is houden van, dat lieve pap en mam, dat is een groot geschenk wat jullie mij (ons) gegeven hebt.

Ondanks alle ellende, blijven lachen.
Blijven praten met elkaar, relativeren en optimistisch blijven!
Dank jullie wel! Ik weet dat het vaak moeilijk was, maar dank jullie wel voor mijn geweldige jeugd.
Ongelooflijk hoe onbekommerd ik op kon groeien,
Elk jaar terug naar Frankrijk, terwijl we geen cent te makken hadden! Nooit iets van gemerkt!
Natuurlijk lag er bijna altijd iemand in het ziekenhuis, dat mijn jeugd ondanks dat toch zo geweldig was heb ik aan jullie te danken.

Later, toen ik zelf in stukjes en beetjes weer thuis kwam, waren jullie er ook.
Weer met dezelfde humor, het relativeren en het optimisme.
En nog steeds!
Ik ben blij dat we af en toe wat terug kunnen doen,
Lieve pap en mam : Ik hou van jullie!
Gefeliciteerd!!

Tags:

Divider

Wat is jouw favoriet sportboek?

Gepost op 15 sep 2013 door Linda Kwakernaat in #50books, boeken / 10 Comments

10 jaar topschaatsen door Theo Koomen

Vraag 36 :
Wat is jouw favoriet sportboek?

Van jongs af aan ben ik , en met mij natuurlijk vele anderen, opgegroeid met schaatsen.
Voetbal, daar wil ik het niet over hebben, ik heb er niets mee, en wil er ook niets mee hebben!

 

Van jongs af aan heb ik het schaatsen gevolgd, rondetijden bijhouden , uitrekenen 😉
Wie herinnerd zich niet het commentaar van Theo Koomen toen Hilbert van de Duim een ronde te vroeg stopte??
Weergaloos!

httpv://youtu.be/uLGigQYBc8s

Logisch gevolg hiervan is het boek : 10 jaar Top-schaatsen door Theo Koomen.
En niet te vergeten : Zin in… schaatsen door Frances van Gool
Met verhalen over de schaatssport verteld door verschillende auteurs.
zin in schaatsen

Verder mag ik graag biografieën van sporters lezen.
Ik wil er 3 *in the spotlight zetten!*

– 1 : Door de pijngrens van Lance Armstrong
Lance word geconfronteerd met een agressieve vorm van kanker.
Tegen alle verwachtingen in overleefd hij dit.
Ik weet het, de man word door iedereen verguisd. Maar het blijft een prachtig meeslepend verhaal.
Oordelen over het doping-gebruik doe ik hier nu niet.

– 2 : Op zoek naar een nieuwe uitdaging van Marc Herremans
Marc Herremans een groot sportman!
2002 moest het jaar worden waarin Marc Herremans zijn sportieve droom zou waarmaken: het winnen van de Ironman in Hawaii.
Tijdens een trainingsongeval op het eiland Lanzarote veranderde de droom van 2002 in een nachtmerrie, Marc werd verlamd van borst tot tenen. In plaats van in het ziekenhuisbed te liggen stond Marc 8 maand na het ongeval terug in Hawaii en werd bekroond als sportpersoonlijkheid van het jaar in België.
Het jaar na het ongeval behaalde Marc als handcycle atlete de 3e plaats in de Ironman van Hawaii.Ook richtte hij in 2003 de To Walk Again foundation op.

– 3 : Beter van Maarten van der Weijden
Op 21 augustus 2008 won hij op de Olympische Spelen in Peking het goud op de 10 km openwaterzwemmen.
Dat het hem niet is aan komen waaien is bekend.
In 2001 werd bij hem acute lymfatische leukemie geconstateerd.
De overlevingskansen werden geschat tussen de dertig en vijftig procent.

Bikkels zijn het! Survivors en Kampioenen!
Voor mij zijn alle kampioenen bikkels, en alle zieke mensen Topsporters!!

#50books : Elke week op zondag word er een nieuwe boekvraag gepost.
Die door iedereen vrij mag worden ingevuld.
Het is een initiatief van Peter

Tags: , ,

Divider

Fier op de nieuwe lay-out van mijn blog!

Gepost op 12 sep 2013 door Linda Kwakernaat in blogpraat, persoonlijk, WOT / 9 Comments

Linda Linea RectaOoit in een ver verleden ben ik begonnen met bloggen op punt.nl.
Snel wist Patrick Meulesteen me over te halen om bij zijn Blognetwerk aan te sluiten. En op WordPress te gaan bloggen.De mogelijkheden met oa plugins en themes waren gewoon legio.
Met een hoop andere dames vormden we Patrick zijn harem.

Doordat hij ons begeleidde en wij allerlei plugins etc voor hem testen, was het voor ieder een win-win situatie.
We hebben een ongelooflijke pret gehad, en ergens mis ik die tijd wel.
Als er iets veranderd moest worden , dan werden we zover mogelijk, stap voor stap begeleid. Een luxe besef ik nu. Zeker voor zo’n blond persoon als ik 😉

Helaas waren we te enthousiast, groeide ons clubje giga en werden we te groot!
Van het een op andere moment waren we offline!
En konden we kiezen, fors betalen, of offline blijven.
Wat mij betreft is dat een offline periode van bijna twee jaar geweest.
Voor de rest, op Patrick na ,betekende dit het einde.
Er word niet meer geblogd.

Toch bleef het kriebelen, en ben ik met hulp Tammy alias Claudia ben ik op mijn eigen domein Linda Linea Recta begonnen.
Mijn lay-out precies zoals die bij blognetwerk was.
atahualpa_header_1-1

Tot ik met Blogpraat kennis maakte en oa Irene leerde kennen.
Zij leerde mij dat er veel meer mogelijk was, en nam me aan de hand om nieuwe themes uit te proberen, en dat was een HELE stap!!!

Gaandeweg ging ik spelen met nieuwe headers, die ikzelf gemaakt had. En moet nieuwe themes.
logo goed verkeerd
Met vallen en opstaan , in veel themes zitten toch veel fouten.
Met ook hulp van Martha, die me ontzettend geholpen heeft.

Zo durfde ik te veranderen, inmiddels wist ik al aardig wat ik wel en niet wilde!
Zo kwam bij Livia van Butterfly-O-design terecht.
Zij heeft voor mij mijn huidige lay-out ontworpen!!!
Ik ben er superblij mee, het is helemaal *ikke*.
Duss, : Ik ben fier op de nieuwe lay-out van mijn blog!

Dit is een blog in het kader van de WOT

Tags: , , ,

Divider