Maand: mei 2014

Birk door Jaap Robben | Een Boek Review

Gepost op 30 mei 2014 door Linda Kwakernaat in boeken, leesclub, Reviews / 4 Comments

Ik heb dit boek gratis ontvangen, in ruil voor een eerlijk review. Dit beinvloed in geen geval mijn persoonlijke mening.

Birk door Jaap Robben | Een Boek ReviewBirk by Jaap Robben
Published by De Geus on 24 april 2014
Genres: Literature
Pages: 256
Format: Hardcover
Goodreads

Mikael woont met zijn moeder op een afgelegen eiland tussen Schotland en Noorwegen. Zijn vader verdrinkt nadat hij Mikael uit de zee heeft gered. Sinds die dag verwijt zijn moeder haar zoon het grote verlies. Ze dwingt hem de rol van de vader in te nemen.

stickers-Review

Wat een vreemd boek, Birk, het begint al gek, al is het wel begrijpelijk, een manneke van 9 die niet helemaal normaal reageert op de verdrinking/dood van zijn vader. Maar dan … Die moeder!

Het verhaal leest heel makkelijk weg, bij mij rijst al snel de vraag op: waarom? Waarom zijn ze daar gaan wonen? Waarom bekommert niemand anders zich om dat kind? Hoe kan dat zo? Vragen die niet of nauwelijks beantwoord worden. Tja elk mens word een eiland op zich, dat vind ik weinig bevredigend.

Sneu, dat is het woord wat bij me opkomt, geen schijn van kans heeft Mikael, vanaf het begin af aan niet. Het kind groeit op en beland in een zeer wereldvreemde situatie. In plaats van alles over zich heen te laten komen had hij uiteindelijk ook weg kunnen lopen, hulp zoeken. Veel pit zit er niet in hem. Zelfs als hij van het eiland af is, is hij apatisch en onderneemt geen actie. Ik betrap me erop dat ik zijn naam niet eens meer weet.

De moeder, een vreselijk mens! In plaats van haar kind te verzorgen en te beschermen, probeert ze hem in zijn vader te transformeren en te misbruiken. Een beklemmend verhaal. Waarvan je graag zou zien dat het goed afloopt.
Ik heb het boek uitgelezen omdat ik wilde weten hoe het afliep, en elk boek wat dat doet …. ūüėČ

Deze boekbespreking is mijn bijdrage aan de bloggersleesclub
‚ÄėEen perfecte dag voor literatuur‚Äė
Alle bijdragen kan je hier vinden

Tags: , ,

Divider

Never a dull Moment

Gepost op 22 mei 2014 door Linda Kwakernaat in persoonlijk, WOT / 19 Comments

ukkieZe zijn er weer! Althans dat denk ik. Mijn favoriete pa en ma pimpelmees. Een hele geschiedenis hebben we al achter de rug. Vorig jaar mocht ik getuige zijn van het uitvliegen van hun nest, nadat ik een ekster, met een kiezel voor zijn kop, een dag ervoor verjaagd had.
Klik

Ze hebben, met een stel koolmezen, gevochten als gekken om hun *eigen* nestelhok , er waren zelfs momenten dat ik dacht : dadelijk vliegen jullie alle vier te pletter tegen mijn raam. Uiteindelijk zijn pa en ma pimpelmees als winnaars uit de bus gekomen, dat wil zeggen : zij zitten weer in hun eigen hok. Nu hangt er aan dezelfde muur nog een hok, en hebben pa en ma koolmees besloten om daar te gaan nestelen. met als gevolg dat de plagerijen doorgaan. Never a dull moment!

Inmiddels is het eerste nestje van familie koolmees uitgevlogen. Triest was het dat de jonkies vrijwel onmiddellijk door een ekster uit de boom gepikt werden. Werkelijk : IK HAAT EKSTERS! Ik weet het, het is de natuur maar het zijn wel *mijn* vogeltjes. De volgende dag vloog familie pimpelmees uit, en inmiddels zit ma koolmees al weer op de eieren.

Afgelopen zaterdag mochten we getuige zijn van het feit dat een ander gezin koolmees (aan de voorkant van ons huis) uitvloog. Geweldig! Wat ben je toch een rijk en gelukkig mens als je dat zo kan en mag bekijken. Gelukkig kan ik de zon weer zien schijnen, zowel letterlijk als figuurlijk en na een verhelderend gesprek met mijn huisarts heb ik besloten om niet meer naar mijn behandelend arts terug te keren. Heb me goed laten adviseren en een nieuwe arts gevonden die op een hele andere wijze te werk gaat en waar ik heel snel terecht kan, mijn status opgevraagd en de lopende afspraken geannuleerd.

Pfew, wat ben ik opgelucht, wist niet dat dit als zo’n zware last op mijn schouders drukte. In ieder geval heb ik het gevoel dat ikzelf weer enigszins de zaken onder controle heb!

Het plezier treedt op waar gevoel van macht is.

Dit is een blog in het kader van de WOT

Tags: ,

Divider

Een vrouw op 1000¬į door Hallgr√≠mur Helgason | Een Boek Review

Gepost op 15 mei 2014 door Linda Kwakernaat in boeken, leesclub, Reviews / 13 Comments

Ik heb dit boek gratis ontvangen, in ruil voor een eerlijk review. Dit beinvloed in geen geval mijn persoonlijke mening.

Een vrouw op 1000¬į door Hallgr√≠mur Helgason | Een Boek ReviewEen vrouw op 1000¬į by Hallgr√≠mur Helgason
Published by De Arbeiderspers on March 2014
Genres: Fiction, Literature
Pages: 544
Format: Paperback
Goodreads

De tachtigjarige Here zit met een handgranaat, een slof sigaretten en een laptop in haar garage, surft op het web en onderhoudt via Facebook contacten met de hele wereld. Ze heeft besloten dat ze nog voor de kerst gecremeerd wil worden. Ze heeft besloten dat ze nog voor de kerst gecremeerd wil worden. Terwijl ze wacht *tot de oven 1000 graden heeft bereikt*, blikt ze terug op een veelbewogen leven dat haar alle hoeken van de Europese geschiedenis liet zien. Ze kreeg drie zonen van negen mannen, is de kleindochter van de eerste president van IJsland, belandde tijdens de oorlog als dochter van een *foute* vader in Denemarken, Polen en Duitsland en verhuisde toen noodgedwongen met hem naar Argentini√ę waar ze haar eerste kind verloor. De jaren vijftig en zestig bracht ze door in Parijs, Zuid-Afrika, New York en Hamburg. Ze studeerde fotografie en vierde feest met de jonge Beatles, om uiteindelijk definitief terug te keren naar haar geboortegrond. Hallgrimur Helgasons roman is een adembenemende reis door de twintigste eeuw : een tegendraads meesterwerk vol IJslandse geestigheid.

Hallgrímur Helgason (Reykjavik, 1959) is de beroemdste schrijver van IJsland en daarnaast is hij actief als schilder en cartoonist. Hij maakte internationaal furore met de romans 100 Reykjavik (2002, verfilmd) en Schoonmaaktikps van een huurmoordenaar (2009; bestseller in Duitsland).(

stickers-Review

Wat een verhaal! Een reis door (haar) honderjarige geschiedenis. Raadselachtig, aangrijpend, verslavend en af en toe komisch. Een contact-arme eenzame kettingrokende vrouw die de na haar ervaringen in de 2e WO en de dood van haar dochtertje, geen liefde meer te geven heeft. Haar mannen geeft ze de bons door een taxi te bellen!

Haar geschiedenis leid ons van het vooroorlogse IJsland naar Duitsland en het bezette Denemarken ten tijden van de 2e WO en vervolgens na het naoorlogse Argentini√ę en weer terug naar IJsland. Het verhaal is pakkend geschreven met oog voor details (soms wel heel veel details en neigt dan naar langdradig) Maar het verhaal blijft pakken.

Arm kind, als elf jarige alleen in Duitsland ten tijden van de 2e WO! Van haar elfde tot haar zestiende zwerft ze alleen in het door oorlog geteisterde Europa rond. Zwaar getraumatiseerd, mishandeld en verkracht komt ze hieruit. Natuurlijk was er toen nog geen War Child!

In een oorlog ben je altijd alleen en ik geloof eerlijk gezegd dat die eenzaamheid mijn leven heeft gevormd; ik word altijd een beetje misselijk bij de gedachte dat men ernaar streeft na zijn leven weer met dezelfde mensen samen te wonen.

Ze was overal op de verkeerde plek. Voor Ase was ik te Deens. Op school was ik te Duits. Maar voor iedereen was ik te IJslands. Ik was altijd verkeerd. Zo is het mijn hele leven geweest. Na de oorlog in Argentini√ę dachten ze dat ik Duits was en keken ze me met scheve ogen aan. In Duitsland kwamen ze erachter dat ik in Argentini√ę had gewoond en keken ze me met scheve ogen aan. Thuis was ik een nazi, in Amerika een communist en in de Sovjet-Unie werd ik beschuldigd van z8kapitalistisch gedrag*. In IJsland was ik te bereisd, voor mijn reizen te IJslands. Op de Bessaplek was ik niet chic genoeg terwijl ze me in Bolungerbaai voor *primadonna* uitscholden. Voor vrouwen dronk ik als een kerel, voor kerels als een del. In de liefde was ik te hongerig en in het huwelijk had ik geen trek. Ik paste verdomme nooit ergens in en was voortdurend opzoek naar een nieuw feestje. Ik was een eeuwige zwerfster. Zo begon mijn vlucht, mijn levenslange, aanhoudende vlucht. In september 1940 op de lagere school in de Zilverstraat.

Ik heb beter verdiend. Verdomme! Ik heb zoveel beter verdiend. Ik dacht dat ik ten minste in mijn eigen bed zou mogen sterven, zelfs in aanwezigheid van degenen die *mijn naaste familie* werden genoemd

De geschiedenis van de mensheid is niets anders dan een ratelslanglange aaneenschakeling van krankzinnige gebeurtenissen, die geen barst met het leven te doen hebben, maar slechts een vorm van buitensporige mannenwaanzin zijn, die vrouwen van allen tijden eindeloos over zich heen moesten laten gaan.

Persoonlijk vond ik de hoofdpersoon niet aardig, maar naarmate het boek vordert begrijp ik volkomen hoe ze zo is geworden. Heel cynisch met een flinke doses zelfspot, zichzelf niet (meer) bloot kunnen geven.

Deze boekbespreking is mijn bijdrage aan de bloggersleesclub
‚ÄėEen perfecte dag voor literatuur‚Äė
Alle bijdragen kan je hier vinden

Tags: , ,

Divider

Een weeffout in onze sterren door John Green | Een Boek Review

Gepost op 9 mei 2014 door Linda Kwakernaat in boeken, Reviews / 7 Comments

Een weeffout in onze sterren door John Green | Een Boek ReviewEen weeffout in onze sterren by John Green
Published by Lemniscaat on march 2012
Genres: Drama, Romance, Young Adult
Pages: 256
Format: Paperback
Goodreads

Hazel werd drie jaar geleden opgegeven, maar een nieuw medicijn rekt haar leven voor nog onbekende tijd. Genoeg om een studie op te pakken en vooral niet als zieke behandeld te worden. Augustus, Gus, heeft kanker overleefd - ten koste van een been. Vanaf het moment dat Hazel en Gus elkaar ontmoeten, lijkt er geen ontsnappen aan de zinderende wederzijdse aantrekkingskracht. Maar Hazel wil niet iemands tijdbom zijn.

Hazel laat Gus kennismaken met haar lievelingsboek: An Imperial Affliction van Peter Van Houten, een roman over een ziek meisje, die midden in een zin eindigt. Samen besluiten ze op zoek te gaan naar Peter Van Houten om hem te vragen hoe het de personages vergaat nadat het boek is opgehouden. De tocht leidt hen naar Amsterdam, waar de schrijver als een kluizenaar leeft. Hij is in niets wat ze zich van hem hebben voorgesteld. En hun leven neemt een wending die ze zich niet hadden kunnen indenken.

'Ik bezing de tijd die versluiert en onthult, de tijd die je met de doden herenigt, de tijd die als water alles vernietigt wat hij voedt.'
Peter Van Houten, An Imperial Affliction(less)

stickers-Review

Dit boek is me aangeraden door mijn dochters, en terecht!!! Het doet me denken aan Love Story. Natuurlijk is het een dramatisch verhaal, maar het is zo vreselijk goed geschreven, met een gezonde dosis humor. Het ene moment zat ik vreselijk sentimenteel te zijn, het volgende moment zat ik te grinniken om een cynische komische opmerking.Het is het gewoon een goed boek wat je uit moet lezen!

*Je gaat er pas aan dood als je ze aansteekt,* zei hij terwijl mijn moeder voor ons stopte. *En ik heb er nog nooit eentje aangestoken. Het is een metafoor, snap je : je stopt dat ding wat je dood kan maken gewoon tussen je tanden, maar je geeft het niet de macht je te doden.

Hazel Grace, zou ik, met mijn beperkte intellectuele capaciteiten, een brief kunnen verzinnen van Peter van Houten met zinnen als “onze triomfaal gedigitaliseerde contemporaniteit?”

Ik ben net, net… Ik ben net een granaat, mam. Ik ben net een granaat en er komt een moment dat ik ontplof en ik wil het aantal slachtoffers graag tot een minimum beperken.

En pas nu ik van een granaat hield, begreep ik hoe dom het van mij was geweest om anderen te proberen te behoeden voor mijn eigen dreigende versplintering

Het mag duidelijk zijn, ik heb het niet drooggehouden, ondertussen terugdenkend aan Iris, die tijdens het lezen van het boek bij mij uit kwam huilen.

httpv://youtu.be/C171KIXE4gM

10304500_1463431673897063_3685756474948793409_n

httpv://youtu.be/ZPzJGnEeb80

Tags: ,

Divider