De verloren familie door Jenna Blum | Een Boek Review

Gepost op 8 jan 2018 door Linda in boeken, leesclub, Reviews / 0 Comments

Ik heb dit boek gratis ontvangen, in ruil voor een eerlijk review. Dit beinvloed in geen geval mijn persoonlijke mening.

De verloren familie door Jenna Blum | Een Boek ReviewDe verloren Familie by Jenna Blum
Published by Boekerij on 07 november 2017
Genres: Literature
Pages: 368
Format: Paperback
ISBN: 9789022580196
Koop op Bol.com
Goodreads

De langverwachte nieuwe roman van de auteur van Het familieportret

Een ontroerend, indrukwekkend verhaal over de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog voor een overlever

De Duits-joodse Peter Rashkin heeft de concentratiekampen van de Tweede Wereldoorlog overleefd, maar verloor er zijn hele familie. Na de oorlog ontvlucht hij Europa en probeert hij in Amerika een nieuw leven op te bouwen. Hij trouwt en krijgt met zijn vrouw June een dochter, maar onder de oppervlakte van zijn geslaagde nieuwe leven sluimeren de herinneringen aan alles wat hij moest achterlaten.

Terwijl Peter en zijn gezin te maken krijgen met de snelle veranderingen en spanningen van de naoorlogse jaren in Amerika, dringt het verleden, dat Peter liever zou vergeten, zich steeds meer op. Als hij zijn dierbaren niet nog eens wil verliezen, kan hij de zwaarst wegende herinnering van allemaal niet langer wegstoppen: die aan zijn verloren familie…

De pers over Het familieportret

‘Een verhaal dat u niet snel zult vergeten.’ Libelle

‘Mooi geschreven verhaal over een bijzonder leven.’ Noordhollands Dagblad

‘Een oorlogsverhaal om heel diep in te kruipen.’ Glamour

‘Met Het familieportret heeft Jenna Blum een klein meesterwerk afgeleverd. Op briljante wijze weet zij de andere kant van de oorlog, die van de Duitse slachtoffers, tot in het kleinste detail uit te diepen.’ 8weekly

review

De verloren familie

Het verhaal is in drie delen beschreven. Hoofonderwerp is het leven na de Holocaust door overlevenden en hun familie en de problemen waar zij, als gevolg hiervan, mee te maken krijgen.

Peter

Het verhaal over Peter wordt beschreven rond 1985, waarbij 1985 het heden is en hij June voor het eerst ontmoet. Hij runt een goedlopend restaurant genaamd Masha’s wat vernoemd is naar zijn vrouw die tijdens de Tweede Wereldoorlog samen met hun twee dochtertjes omgekomen is. Het is voor Peter onmogelijk om over hun, of over zijn ervaringen in het concentratiekamp te spreken, mede omdat hij zichzelf hier de schuld van geeft
Onbegrijpelijk vind ik het dat mensen die duidelijk aan een zwaar PTST syndroom lijden, die zoiets zwaars als een concentratielamp hebben meegemaakt, geen nazorg kregen. Peter is hier een duidelijk voorbeeld van:

Hij was drijfnat van het zweet onder zijn kokskleding, iets waar hij een gruwelijke hekel aan had. Hij merkte dat hij geen geduld had met zichzelf. het mocht dan logisch zijn, begrijpelijk zelfs, dat de stroomstoring zaken had opgerakeld die hij meet veel moeite probeerde te vergeten, maar hij moest zijn geest toch echt meer onder de duim zien te houden. Hij wilde, hij kón de krankzinnige periode die hij had doorgemaakt vlak nadat hij naar dit land was gekomen niet nog een keer aan. Toen was hij regelmatig zomaar uit het niets- als hij bijvoorbeeld een boterham aan het smeren, een hond aan het aaien of door het park aan het wandelen was- teruggeslingerd naar Auschwitz. Of naar Theresienstadt of Berlijn. Dat zou hij niet doen. Hij mocht niet toegeven aan deze herinneringen.

De onwetendheid en nieuwsgierigheid van zijn familie betreffende de concentratiekampen raakte mij zeer, maar juist dat maakte het verhaal geloofwaardig.

Nu had June het dus gezien, het brailleschrift van Peters vernedering en hulpeloosheid. Dan zou zo ze vast vragen hoe het geweest was. Dat wilden Amerikanen altijd weten, wat dat betreft waren het net kinderen; ze bedoelden het goed, maar waren onverzadigbaar nieuwsgierig. Hoe was het geweest?

June

Het gedeelte over June speelt rond 1975. Ze is vijfendertig en moeder van Elsbeth. Na het leven als model valt het haar zwaar om moeder en huisvrouw te zijn. Het is erg makkelijk om haar te veroordelen, toch moet ik toegeven dat ik respect en berip voor haar voel. Samenleven, getrouwd zijn met een overlever van het concentratiekamp, met iemand die niet kan praten over zijn gevoelens, die snoeihard werkt om maar niets te hoeven voelen , lijkt mij vreselijk. Zij voelt zich buitengesloten.

Wél erg was dat ze zich de laatste keer dat hij haar had aangekeken tijdens het vrijen niet kon herinneren. Was dat aan het begin van hun verkering? Het eerste jaar van hun huwelijk? Misschien was ze overdreven achterdochtig. Misschien dacht hij helemaal niet aan zijn vorige vrouw als hij liefde bedreef met zijn huidige. Misschien dwaalde hij door een of ander innerlijk landschap. Maar als June één ding zeker wist, dan was het dat zij daar nooit zou worden toegelaten.

Elsbeth

Dit laatste deel over Elsbeth, de dochter van Peter en June. Het begint in 1985 wanneer Elsbeth, Julian Wilton ontmoet. Een omstreden fotograaf die haar graag wil fotograferen. Elsbeth is dan zestien en ontdekt haar geheime wapen: overgeven. Zo ontwikkelt een eetstoornis. Arme Elsbeth gevangen tussen twee werelden, haar vader die haar Comfort Food geeft (Comfort Food is rustgevend en hartverwarmend) en haar moeder die model is geweest en ontzettend op haar voeding let.

Ellie? Wat is er aan de hand? Je moeder zegt dat je staat over te geven? O god, dacht Ellie. Niets aan de hand, pap. Ga maar weer lekker naar bed.
Ze zegt dat er niets aan de hand is, hoorde ze Peter tegen June zeggen.
Er is wél wat aan de hand, Pete, ik zei toch dat ze staat over te geven. Ze heeft zich volgepropt met al het eten uit de keuken en nu kotst ze dat weer uit. Toen ik model was zag ik dat overal om me heen.

Conclusie

Het is een goed, heftig boek, het is geen boek wat je in een ruk uitleest. Ik in ieder geval niet. Ik heb het boek meerdere malen weg moeten leggen om, wat ik gelezen had, even te laten bezinken. Daar kwamen nogal wat emoties los. Misschien omdat ik er eentje van de tweede generatie ben. Als je als auteur zulke emoties weet los te maken verdien je vijf steren.

Tags: ,

Divider

Geef een reactie