Een vrouw op 1000° door Hallgrímur Helgason | Een Boek Review

Gepost op 15 mei 2014 door Linda Kwakernaat in boeken, leesclub, Reviews / 13 Comments

Ik heb dit boek gratis ontvangen, in ruil voor een eerlijk review. Dit beinvloed in geen geval mijn persoonlijke mening.

Een vrouw op 1000° door Hallgrímur Helgason | Een Boek ReviewEen vrouw op 1000° by Hallgrímur Helgason
Published by De Arbeiderspers on March 2014
Genres: Fiction, Literature
Pages: 544
Format: Paperback
Goodreads

De tachtigjarige Here zit met een handgranaat, een slof sigaretten en een laptop in haar garage, surft op het web en onderhoudt via Facebook contacten met de hele wereld. Ze heeft besloten dat ze nog voor de kerst gecremeerd wil worden. Ze heeft besloten dat ze nog voor de kerst gecremeerd wil worden. Terwijl ze wacht *tot de oven 1000 graden heeft bereikt*, blikt ze terug op een veelbewogen leven dat haar alle hoeken van de Europese geschiedenis liet zien. Ze kreeg drie zonen van negen mannen, is de kleindochter van de eerste president van IJsland, belandde tijdens de oorlog als dochter van een *foute* vader in Denemarken, Polen en Duitsland en verhuisde toen noodgedwongen met hem naar Argentinië waar ze haar eerste kind verloor. De jaren vijftig en zestig bracht ze door in Parijs, Zuid-Afrika, New York en Hamburg. Ze studeerde fotografie en vierde feest met de jonge Beatles, om uiteindelijk definitief terug te keren naar haar geboortegrond. Hallgrimur Helgasons roman is een adembenemende reis door de twintigste eeuw : een tegendraads meesterwerk vol IJslandse geestigheid.

Hallgrímur Helgason (Reykjavik, 1959) is de beroemdste schrijver van IJsland en daarnaast is hij actief als schilder en cartoonist. Hij maakte internationaal furore met de romans 100 Reykjavik (2002, verfilmd) en Schoonmaaktikps van een huurmoordenaar (2009; bestseller in Duitsland).(

stickers-Review

Wat een verhaal! Een reis door (haar) honderjarige geschiedenis. Raadselachtig, aangrijpend, verslavend en af en toe komisch. Een contact-arme eenzame kettingrokende vrouw die de na haar ervaringen in de 2e WO en de dood van haar dochtertje, geen liefde meer te geven heeft. Haar mannen geeft ze de bons door een taxi te bellen!

Haar geschiedenis leid ons van het vooroorlogse IJsland naar Duitsland en het bezette Denemarken ten tijden van de 2e WO en vervolgens na het naoorlogse Argentinië en weer terug naar IJsland. Het verhaal is pakkend geschreven met oog voor details (soms wel heel veel details en neigt dan naar langdradig) Maar het verhaal blijft pakken.

Arm kind, als elf jarige alleen in Duitsland ten tijden van de 2e WO! Van haar elfde tot haar zestiende zwerft ze alleen in het door oorlog geteisterde Europa rond. Zwaar getraumatiseerd, mishandeld en verkracht komt ze hieruit. Natuurlijk was er toen nog geen War Child!

In een oorlog ben je altijd alleen en ik geloof eerlijk gezegd dat die eenzaamheid mijn leven heeft gevormd; ik word altijd een beetje misselijk bij de gedachte dat men ernaar streeft na zijn leven weer met dezelfde mensen samen te wonen.

Ze was overal op de verkeerde plek. Voor Ase was ik te Deens. Op school was ik te Duits. Maar voor iedereen was ik te IJslands. Ik was altijd verkeerd. Zo is het mijn hele leven geweest. Na de oorlog in Argentinië dachten ze dat ik Duits was en keken ze me met scheve ogen aan. In Duitsland kwamen ze erachter dat ik in Argentinië had gewoond en keken ze me met scheve ogen aan. Thuis was ik een nazi, in Amerika een communist en in de Sovjet-Unie werd ik beschuldigd van z8kapitalistisch gedrag*. In IJsland was ik te bereisd, voor mijn reizen te IJslands. Op de Bessaplek was ik niet chic genoeg terwijl ze me in Bolungerbaai voor *primadonna* uitscholden. Voor vrouwen dronk ik als een kerel, voor kerels als een del. In de liefde was ik te hongerig en in het huwelijk had ik geen trek. Ik paste verdomme nooit ergens in en was voortdurend opzoek naar een nieuw feestje. Ik was een eeuwige zwerfster. Zo begon mijn vlucht, mijn levenslange, aanhoudende vlucht. In september 1940 op de lagere school in de Zilverstraat.

Ik heb beter verdiend. Verdomme! Ik heb zoveel beter verdiend. Ik dacht dat ik ten minste in mijn eigen bed zou mogen sterven, zelfs in aanwezigheid van degenen die *mijn naaste familie* werden genoemd

De geschiedenis van de mensheid is niets anders dan een ratelslanglange aaneenschakeling van krankzinnige gebeurtenissen, die geen barst met het leven te doen hebben, maar slechts een vorm van buitensporige mannenwaanzin zijn, die vrouwen van allen tijden eindeloos over zich heen moesten laten gaan.

Persoonlijk vond ik de hoofdpersoon niet aardig, maar naarmate het boek vordert begrijp ik volkomen hoe ze zo is geworden. Heel cynisch met een flinke doses zelfspot, zichzelf niet (meer) bloot kunnen geven.

Deze boekbespreking is mijn bijdrage aan de bloggersleesclub
‘Een perfecte dag voor literatuur‘
Alle bijdragen kan je hier vinden

Tags: , ,

Divider

13 responses to “Een vrouw op 1000° door Hallgrímur Helgason | Een Boek Review

  1. Miriam Wesselink

    Klinkt als een goed, maar heftig en niet echt vrolijk boek. Niet iets voor even voor het slapen gaan.

  2. Lijkt me een indrukwekkend boek en dit is nou weer een boek dat ik zo maar wel eens zou oppakken als ik weer eens lang in de trein moet zitten!

  3. Stom he, dat je op sommige momenten in het leven dingen mee maakt en dat iedereen je geweldig en intressant vind en op andere momenten maak je hetzelfde mee en dan ben je afval voor je medemens.

    Love As Awlays
    Di Mario

Geef een reactie