Author: Felicita Vos

Spaans Bloed door Felicita Vos | Een Boek Review

Gepost op 6 mrt 2017 door Linda in boeken, Reviews / 1 Comment

Ik heb dit boek gratis ontvangen, in ruil voor een eerlijk review. Dit beinvloed in geen geval mijn persoonlijke mening.

Spaans Bloed door Felicita Vos | Een Boek ReviewSpaans Bloed by Felicita Vos
Published by Uitgeverij de Kring on March 10th 2017
Genres: Literature
Pages: 288
Format: Paperback
ISBN: 9789462970656
Goodreads

Sommige familieschandalen kunnen beter geheim blijven...
Livia is net partner geworden van een prestigieus architectenbureau als een raadselachtig telefoontje uit Madrid haar zorgvuldig opgebouwde leven ontwricht. Haar tante Pilar, die ze al jaren dood waande, is ernstig ziek en wil haar laatste dagen met Livia doorbrengen. Ze had zich heilig voorgenomen geen voet meer op Spaanse bodem te zetten, maar besluit nu toch na achttien jaar terug te gaan naar haar kleurrijke familie.
Vanaf dat moment neemt Livia's leven een wending die ze niet had kunnen voorzien. In het huis van haar jeugd doet ze schokkende ontdekkingen over het verleden. Ogenschijnlijk onschuldige familieleden lijken een rol te spelen in een kwaadaardig complot. Maar de onthutsende waarheid die uiteindelijk aan het licht komt, overstijgt alles.
Spaans bloed is een aangrijpende, magische roman over een meisje dat ten prooi viel aan ultiem verraad en zich daar bewonderenswaardig aan ontworstelde.
De pers over haar werk:
'Een mooie, romantische titel voor een indringend portret.' Wim Brands, Boeken
'Een spannende, dwingende en ook kleurrijke roman die een intens melancholiek lied zingt.' Thomas Verbogt
'Een uniek, caleidoscopisch document dat de cultuur van Sinti, Roma en gitano's van binnenuit belicht.' NRC Handelsblad
'Bijzondere portretten.' De Groene Amsterdammer
Felicita Vos is dochter van een Roma-vader en een Nederlandse moeder. Haar schrijverschap kenmerkt zich door een grote maatschappelijke betrokkenheid. Haar non-fictieboek Blauwe haren, zwarte ogen (2008) gaat over de Roma-cultuur. In Addergebroed onderzoekt ze taboes als vrouwenhandel en darkrooms. Haar romandebuut Duivelsklauw (2014) beschrijft een bijzondere familiegeschiedenis waarin de Roma- en de Nederlandse cultuur botsen.

review

Spaans Bloed

Spaans Bloed is een intrigerend verhaal, het wordt vanuit twee perspectieven vertelt.
Vanuit Livia en haar tante Pilar. Het verhaal van Pilar wordt als een lange biecht verteld,
Snel is het duidelijk dat er iets vreselijks gebeurd is, maar hoe en wat, dat …

Het Verhaal

Het verhaal begon wat mij betreft wat warrig, het duurde even eer ik alles in de gaten had, en voordat het mij te pakken had.
Ik moet toegeven, regelmatig dwaalden mijn gedachten af, misschien kwam dat ook wel door de ellenlange biecht van Pilar, en alle verwijzingen naar het geloof. Het verhaal kabbelt door en zwakt af en toe af.
Wel bleef ik nieuwsgierig naar de ontwikkelingen rond Livia, dat daar een hele boel mee aan de hand was mag klip en klaar zijn. En dat is ook de reden dat ik door bleef lezen.

De Hoofdpersonen

Vind ik de hoofdpersonen sympathiek?
Pilar absoluut niet. Ik vind haar een achterbakse …., die door middel van het geloof zalig en zonder zorgen wil sterven.
Het allerergste vind ik de scene dat Pilar zogenaamd op zoek is naar Livia, haar ziet en snel en ongezien weer verdwijnt!

Livia is aardig maar erg naïef en ja ik vind haar sympathiek. Ik hou van haar overlevingsdrang.

Ik had uit pure overlevingsdrang een complot met mezelf gesmeed. Ik was ontsnapt aan mijn demonen en leefde een leven waar velen van droomden. Maar hier in Valesquar realiseerde ik me dat het een farce was, dat ik mezelf al die jaren voor de gek had gehouden, dat ik een dubbelleven leidde en hoe ik ook mijn best deed, de angsten lieten zich niet verjagen. In die zin had Anna gelijk. Ik moest mijn verleden onder ogen zien.

Conclusie

Ondanks mijn irritatie over alle verwijzingen naar het geloof, had dit volgens mij bewust een doel.
Alleen heiligt het doel in dit geval niet de middelen.
Uiteindelijk heeft het verhaal mij wel getroffen, en eerlijkheidshalve moet ik toegeven: op meerdere vlakken.

Wat mij ontzettend getroffen heeft is hoe de Gitano’s, lees zigeuners, nog steeds onjuist behandeld worden.
Laat staan een homofiele Gitano.
Dat terwijl het Franco tijdperk al enige tijd voorbij is.
Dat de schrijfster mij daarmee raakt zegt ook wel weer voldoende.

quote

Het geheugen van het hart zeeft slechte herinneringen weg en maakt goede mooier.
Dat stelt ons in staat om met het verleden te leven.
Marquez

Tags: ,

Divider