#WOT 2, WENS

Gepost op 12 jan 2012 door Linda Kwakernaat in blogpraat, WOT / 34 Comments

Ik lig op mijn rug, en ….. kijk  ??
Kijk ik? Zie ik?
Af en toe dringt er wat tot me door…
Ja, mijn vader!! Hij zit bij me!
“Het word niets meer!! Beter om de stekker er uit te trekken!”
Het word niets meer??? Huh? Dat zullen we nog wel eens zien!!
Mijn vader schopt de arts letterlijk de kamer uit!
Gaat weer naast me zitten en huilt…
Dagen , weken, misschien maanden later,
Ik wil leven! Ik wil praten, ik wil lopen, ik wil, ik wil …..
Ik wens …………..
Ja, wat wens ik?
Betere ouders kan ik me niet wensen, zij kregen me in stukjes en beetjes terug .
Maar ze stonden en staan nog altijd klaar, om me te motiveren, om me te steunen , en om me (als ik het toeliet) overeind te helpen!
Maar hadden ook de kracht om me weer los te laten, toen dat voor mij beter was.
Ik wens te lopen, te praten en te leven?
Wel met behulp van velen, hard ploeteren en een lange revalidatie kan ik mededelen dat DAT zeer goed gelukt is!
Leven? Leven doe ik ELKE dag, zoals iedereen, met elke nieuwe ademhaling!
Maar met een heerlijk gezin om me heen, werk naar mijn zin, en een aantal diehard vrienden om me heen, kan ik wel zeggen ik leef deze wens nog steeds!

 

 

#WOT Write On Thursday. Dat is waar #WOT voor staat.
Een initiatief van Karin Ramaker.
Iedere donderdag presenteert zij een woord waarmee ik – net als vele andere bloggers – aan de slag ga voor een blog.
Deze week is het woord “Wens”.

Tags: , ,

Divider

34 responses to “#WOT 2, WENS

  1. eljadaae

    Ja, hier kun je niets op zeggen. Zo mooi. Er vallen ook puzzelstukjes op mijn plaats over jou, over hoe je er in staat, over onze DM's tijdje geleden. Wauw. Wat gaaf dat je dit deelde!!! De wens om te leven…. essentiëler kan het niet. Liefs!

  2. Ruud

    Beloofd is beloofd. Eerst even een traantje wegpinken. Wat een kracht om zo de kern te raken. De kern van je bestaan van nu. Herleven. Herkenbaar. Verbonden.
    Je hebt me geprobeerd medeschuldig te maken aan jouw prachtige #WOT en ik heb, als geintje, die schuld ongelezen aanvaard. Ik trek bij deze mijn mea culpa in, want voor het vertellen van jouw verhaal ben alleen jij verantwoordelijk. Omdat je dat verdient. Op een later moment en buiten dit WOT-gebeuren wil ik graag vanuit verbinding op een andere manier dan voor dit verhaal schuld bekennen. Positieve schuld, dat wel. Laterz!

  3. Redstar

    Ik wens niets meer. Ik heb een ongeluk overleefd, en dat heeft mij de nutteloosheid van wensen laten zien.
    OT: Ik moet elke keer mijn gegevens op nieuw invullen!

  4. oma

    Ha Linda,

    Moest even goed lezen, maar zonder goede ouders zijn vele gedoemd te sterven of verkeerd terecht te komen. oma

    Ot, in mijn schooltijd schreef ik nog met een kroontjespen, in de eerste klassen, maar ook geen meester in de Nederlandsentaal.

  5. Wat kun je hier nu nog op zeggen… De ultieme wens om er te zijn, te blijven. En je ouders die het gehoord hebben en geholpen hebben die wens te realiseren. Opnieuw levengevend.

  6. Met zo'n bijdrage rest mij stilte en dankbaarheid. Dat je dit op deze manier durft te delen. Met mij. En die ander. Fijn van je. En dankbaarheid voor jou. Ik gun je nog heel veel levensplezier.

  7. heel veel sterkte lin
    Heel mooie woorden heb je gezegd.
    Of geschreven.
    Hoop dat je je ouders heel lang bij je mag hebben.
    Ik leef van dag tot dag.
    Ben elke dag blij dat ik een neiuwe dag ziet lin.
    Fijne dag nog lin.
    LIefs Cathleen.

Geef een reactie