Zijn we aan het “Veramerikaniseren?”

Gepost op 12 feb 2012 door Linda Kwakernaat in persoonlijk, zomaar / 8 Comments

Zijn we aan het “Veramerikaniseren?”

Getriggerd door een log van Ruud Ketelaar, één kleur muisjes is genoeg! zit ik me af te vragen waarom ik een coach nodig zou hebben. Hierover verder filosoferend kom ik tot de conclusie dat dit in mijn geval zeer negatief zou uitpakken!
Zoals Ruud het perfekt onder woorden bracht: “Dat ik er nog ben, heb ik niet aan mijn lijf te danken, maar aan mijn hoofd.”

Wat verder twitterend (is dat eigenlijk al een werkwoord?) Kwam ik het volgende bericht tegen!

 

Begrijp me goed, NIETS ten nadele van de twitteraaster, maar ik vroeg me in de context van deze blog af, waarom IK een sessie met een “kundige in voeding” en een voedingsplan nodig zou hebben!

Immers ik weet onderhand toch donders goed wat wel en niet goed voor me is!
Dat dat wijntje af en toe prima is, maar niet elke week! En dat  een broodje kroket zaliggg is ,tja ……!
Ik krijg het idee dat we hier aan het “veramerikaansen” zijn, en overal hulp voor nodig hebben.
Stoppen met roken? Een coach!
Afvallen? Een coach!
Terwijl de grootste kracht vanbinnen zit! In jezelf!
Als je dan zo druk bezig bent met het luisteren naar coaches, ben je daar doof voor!

Op het moment dat je koorts krijgt zal je lichaam een strijd aan moeten gaan.
Hetzelfde geld voor je geest, op het moment dat je die fase overslaat ben je met een kunstmatige genezing bezig!
Maar als de koorts te lang aanhoud ga ik ook naar de dokter hoor!
Er is niets mis met hulp en hulp zoeken , krijgen en aanvaarden.
Ik krijg alleen de indruk dat ons tegenwoordig wijs gemaakt word dat we overal hulp voor nodig hebben.

:”Vergeet niet, het is de geheime kracht, diep in ons weggeborgen, die onze drijfveren stuurt; daar komt die overredende stem vandaan, daar ligt de kern van het leven, daar, zouden we zelfs kunnen zeggen, is de mens zichzelve.
Marcus Aurelius
Romeins keizer121-180

Tags: , ,

Divider

8 responses to “Zijn we aan het “Veramerikaniseren?”

  1. Tja het schijnt dat Amerika nog steeds op een voetsuk staat, alles wat daar vandaan komt moet dus geweldig zijn en nagevolgd worden. Nou nee dus, de oude regels gaan hier nog steeds op. Zoek het waar het is en niet ergens anders..Domme commercie of het nu coaches of feesten (je weet hoe ik over Valentijn denk) zijn en overal geld aan verdienen, dat moet het motto zijn.
    Nu als iemand hulp nodig heeft , weet hij/zij dat zelf wel en dan zijn er vrienden , waar je steun aan hebt, die niet betaald willen worden. Pas bij echte ziektes, lichamelijk of geestelijk heb je dus een arts nodig (en geen coach)

  2. oma

    Ha Linda,

    Het is al heel gewoon, prive en op werk hebben we een coach.
    Maar ik ben het met je eens zelf je zaken proberen te regelen is veel gezonder.
    Je eigen broek op houden, zegt men wel eens. oma

    ot, om je te coachen, morgen is er weer een oplaat van de week, plaag stootje hoor.

  3. Er zijn altijd mensen die ergens geld aan denken te kunnen verdienen, en er zijn altijd mensen die geld te veel hebben en het daar aan spenderen.
    En wie het niet op eigen kracht kunnen en hulp nodig hebben, net zo prima als het zelf doen.

  4. De grootste kracht ligt in jezelf en hoe die aan te pakken en wanneer nodig bepaal je dus ook geheel zelf. En wanneer niet omdat het niet nodig is ook. De enige die zich iets wijs kan maken ben jezelf. Altijd. Dus,..eh, waar hebben we het nu eigenlijk over??

  5. ruudketelaar

    DUS! Zullen wuj het maar gewoon onder elkaar oplossen, dan? Er zijn, dichtbij of op afstand. Dat jij er nog bent!!! En dat ik dat mag meemaken… En dat ik daarover met jou kan uitwisselen. Dat, dus. Niks coach, MENS! Zonder professionele relatie.

Geef een reactie